In de Antwerpse Sint-Pauluskerk hangt al vierhonderd jaar een schilderijencyclus waaraan enkele van de grootste kunstenaars van de zeventiende eeuw meewerkten, onder wie Rubens, Jordaens en Van Dyck.
www.bd.nl/cultuur/het-...
www.bd.nl
Vierhonderd jaar ging eroverheen. Voor het eerst zijn de originele 15 Mysteriรซn van de rozenkrans uit de Antwerpse Sint-Pauluskerk te zien in Het Noordbrabants Museum. Hoe uitzonderlijk is dat?
De mysteriรซn horen bij het rozenkransgebed. Tijdens het bidden gaat de gelovige driemaal een kralensnoer rond, waarbij aan iedere kraal een gebed verbonden is. Gebedssnoeren zijn niet uniek voor het katholicisme: moslims kennen de ๐ต๐ข๐ด๐ฃ๐ช๐ฉ en boeddhisten de ๐ฎฤ๐ญฤ.
In veel culturen dienen kralen en knopen als telmiddel, geheugensteun of hulpmiddel bij meditatie en gebed. Vanuit die gedachte hebben we in de tentoonstelling historische en hedendaagse werken samengebracht die laten zien hoe mensen wereldwijd houvast zoeken bij kralensnoeren.
Omdat de voormalige kloosterkerk momenteel wordt gerestaureerd, konden de werken niet op hun vaste plaats blijven hangen. Na een conserveringsbehandeling komen ze naar ๐๐ฆ๐ต ๐๐ฐ๐ฐ๐ณ๐ฅ๐ฃ๐ณ๐ข๐ฃ๐ข๐ฏ๐ต๐ด ๐๐ถ๐ด๐ฆ๐ถ๐ฎ, waar ze tijdelijk op ooghoogte te bewonderen zijn.
Binnenkort zijn de vijftien ๐๐บ๐ด๐ต๐ฆ๐ณ๐ชรซ๐ฏ ๐ท๐ข๐ฏ ๐ฅ๐ฆ ๐ณ๐ฐ๐ป๐ฆ๐ฏ๐ฌ๐ณ๐ข๐ฏ๐ด voor het eerst in vier eeuwen gezamenlijk buiten de Sint-Pauluskerk te zien. Deze monumentale panelen verbeelden vijftien momenten uit het leven van Maria en Christus: vijf blijde, vijf droeve en vijf glorieuze mysteriรซn.
Het project stond in het teken van het themajaar over 75 jaar Molukkers in Nederland (1951โ2026). De tentoonstelling kwam tot stand in co-creatie met mensen uit de Molukse gemeenschap. Met een vragenlijst brachten we in kaart waar behoefte aan was, waarna we in een reeks workshops samen met...
Het was soms spannend om zelf minder aan de knoppen te zitten. Het was bijzonder om vrijwel dagelijks te merken hoeveel Molukse bezoekers over bepaalde stukken wisten te vertellen. Hun ervaringen maakten het mogelijk om steeds nieuwe verhalen van veerkracht aan de tentoonstelling toe te voegen.
deelnemers verkenden waar de tentoonstelling over zou moeten gaan, middels een vorm van oral history die we uitwerkten volgens de design thinking-methode. Het resultaat was een tentoonstelling met vier zaaldelen vol kunstwerken, historische objecten, archiefbeelden en videoportretten.
