Ik heb het al eerder genoemd bij de vorige plaat van ze, maar bij bijna alle bandjes waarin ik heb gespeeld is The Pogues wel een ijkpunt. Die energie en rock & roll moet er in zitten.
Ook hier heb ik ooit een bier naar vernoemd. M’n tweede, bijna 10 jaar geleden al weer, damn! 5/5
#1001Albums 611 The Pogues — If I Should Fall From Grace With God (1988)
Waar ik wel regelmatig een heel album van luister is The Pogues. En dan zeker deze, hun beste wat mij betreft. Hier slaan ze hun vleugels wat breder uit. Zoals op een “Turkish Song of the Damned” of “Fiesta”. 1/5
#muziek
Shane is op dit album als songschrijver echt op de toppen van z’n kunnen, en hoewel hij nooit een Milanese nachtegaal zal zijn (“Ha, ik lach bij ‘t zien van mijn schoonheid in deez’ spiegel”) vind ik ‘m op dit album zo ontzettend goed zingen. Elke lettergreep komt er met volle overtuiging uit. 4/5
En zeker op het bekendste nummer, “Fairytale of New York”, dé kersthit met Kirsty MacColl (tevens de vrouw van de producer van de plaat Steve Willywhite). Dat nummer zit prachtig en geraffineerd in elkaar. Met het beste couplet uit een kersthit ooit: 2/5
Leuk stuk in NRC vorige week over hoe de moshpit met een geweldig filmpje van het afscheidsconcert van hardcoreband No Justice uit 2000, dat niet langer duurde dan 28 min omdat toen drumstel in puin lag.
De animaties werken niet in de archive-versie...
archive.ph/1IeNx
Ed van Nunen
Ed van Nunen
Ed van Nunen
Ed van Nunen
Ah, de link naar filmpje daardoor ook niet. Deze dus: www.youtube.com/watch?v=3HUn...
You’re a bum, you’re a punk, you’re an old slut on junk
Lying there almost dead on a drip in that bed
You scumbag, you maggot, you cheap, lousy faggot
Happy Christmas, your arse, I pray God it’s our last
Prachtig gezongen op Shane’s begrafenis, door Glen Hansard en Lisa O’Neill: 3/5
