Μου έλεγε χθες το βράδυ ο Τζον, πως βγαίνοντας από τη συναυλία ήθελε να αγαπήσει όλον τον κόσμο και να κάνει καλό σε όλον τον κόσμο.
Και αυτό είναι η μαγεία, η αλήθεια, το αντίδοτο που μας προσφέρει η Τέχνη.
Πρώην Λίλιμπετ
Τετραψήφιο αριθμό συναυλιών έχει παρακολουθήσει ο υποφαινόμενος.
Ετούτη εδώ χτες, μπαίνει άνετα στο top-10 (δεν το έχω ακόμα φτιάξει) όσων έχω παρακολουθήσει.
Γίνεται να τελειώνει μια συναυλία, και να έχεις το συναίσθημα εκείνο ότι πρέπει να αγαπάς ΜΟΝΟ, να νοιάζεσαι και να σε νοιάζονται ; Ναι.
