Inlay

ฮิโระเดินมายังสถานที่นัดหมายตามที่ทราบไว้ เขากวาดสายตามองดูรอบตัวเพื่อให้แน่ใจว่าเจอคนที่มีหน้ากากเหมือนกับเขา ว่าแล้วสายตาก็จรดไปมองที่คนหนึ่ง เขาหรี่ตามองอีกคนเพื่อให้แน่ใจก่อนจะเดินไปหาอย่างเงียบๆ เมื่อใกล้ตัว เขาถกหน้ากากออกก่อนจะกระตุกแขนเสื้ออีกคน “นาย…. มาล่าเงินสินะ…”

พอเห็นสีหน้าของคนตรงหน้าแล้วก็รู้สึกพอใจไม่น้อย "สวัสดีตอนเย็นค่ะUU.." .. สบตาอยู่สักครู่ก็หมุนตัวกลับมายังทางเดิน แบร่ (..) เพราะไปขอแลกคู่เดตกับโทโมโยะมาถึงได้มาอยู่ตรงนี้ล่ะนะ แต่ไม่ได้อ่านเนื้อหารายละเอียดของงานเลยไม่รู้จะต้องทำอะไรต่อ

เมื่อถูกกระตุกแขนเสื้อก็สะดุ้งเบา ๆ ก็หันไปหาอีกคน จ้องหน้าสักพัก ก่อนเอ่ยทักด้วยรอยยิ้มสดใส "ใช่แล้ว นี่ลาเต้เอง! เธอคงจะเป็นมัทฉะคุงสินะ (⁠＾⁠∇⁠＾⁠)⁠ﾉ⁠♪" ทักทายจบแล้วยกมือขึ้นแตะคางตนเอง ก่อนถามคล้ายลองเชิงด้วยรอยยิ้ม "แต่ว่านะ— ถามเรื่องเงินรางวัลแต่แรกแสดงว่ามาเพื่อการนี้โดยเฉพาะเลยสินะ?"

เดินผ่านร้านรวงมากมายไปทางศาลเจ้าคาเซคาวะซึ่งเป็นสถานที่นัดหมาย ระหว่างทางก็มองซ้ายมองขวาเผื่อเจอคนที่กำลังหาไปด้วย แล้วสายตาก็ไปสะดุดกับคนหนึ่ง อย่างแรกคือ คนนี้คุ้นๆ จัง อย่างที่สองคือ สร้อยข้อมือ ที่ถูกกำหนดไว้ให้ใส่เป็นคู่ “เอ๊ะ คุณนักสืบ?“ เป็นคนที่เคยเจอวันงานวัฒนธรรมเสียอย่างนั้น

#NatsuRKM #CheckinRKM 📍 ตู้ถ่ายรูป | สวนสาธารณะมิฮานาดะ ท่ามกลางผู้คนที่เดินผ่านไปมา บริเวณข้างทางที่ไม่ไกลจากตู้ถ่ายรูป [ ร่มกระดาษ ] สีแดงดูโดดเด่นคันหนึ่งถูกกางออกประดับส่งเสริมร่างในชุดกิโมโนที่ดูเข้าชุดจนราวกับมาด้วยกันตั้งแต่ต้น เรือนผมสีชมพูถูกยกขึ้นทัดข้างหูด้วยความร้อน ดวงตาสีทะเลมรกตหันมองรอบข้างเป็นพักๆ ราวกับกำลังมองหาอะไรบางอย่างอยู่.... 🌂

` จะว่าไปก็ไม่มีทางรู้เลยนี่นาว่าจะเป็นคนแบบไหน ` ` แย่แล้ว... เป็นใครก็ไม่รู้จักเลยน่ะสิ ทำไงดี ถ้าเจอแล้วจะชวนคุยอะไรดี ` — จู่ ๆ ก็เริ่มกังวลขึ้นมาซะดื้อ ๆ ` ถ้าเราไปทำตัวเปิ่นใส่เขาล่ะ นั่นต้องน่าอายมากแน่ ๆ เลย อ๊า...โธ่! " จากที่ยืนอยู่ก็ถึงกับทรุดลงด้วยความวิตกกังวล , เริ่มคิดว่าเธออาจจะคิดผิดที่มาลงกิจกรรมนี้ก็ได้ มัวแต่กระวนกระวายใจอยู่คนเดียวซะจนไม่ทันสังเกตใครด้วยซ้ำ

“ใช่….ใช่ ฉันมัทฉะเอง… ถึงแม้จะชอบกินมิ้นช็อคโกมากกว่า…“ พอโดนถาม ก็ก้มหน้าลง นึกคิดอะไรบางอย่างในหัว “อืม…” “คิดได้แล้ว….” “ไม่น่ะ…. มิตรภาพสำคัญที่สุด…” พึมพำพลางก้มหน้า

#NatsuRKM 8 สิงหาคม 19.00 น. (วันสุดท้าย)| ริมแม่น้ำในงานเทศกาล อยู่ในชุดลำลองปะปนไปกับฝูงชน เท้าคางทอดมองริ้วคลื่นแม่น้ำสีดำสนิทเบื้องหน้าไหว ๆ ไม่มีใครอยู่รอบข้าง และดูเหมือนจะนั่งอยู่แบบนั้นมาสักพักแล้ว "..." ลมหายใจแผ่วเบาพรั่งพรู เงียบเชียบ มีเพียงเสียงเพลงที่ขับกล่อมมาแต่ไกลที่ยังคงดังอยู่

[โรลปิด /w @ayane-rkm.bsky.social | วันที่ 24/07 | เวลา 11.05 น. | บริเวณหน้าอควาเรียมแห่งหนึ่ง] หากว่านัดเวลาไหนไว้อาคาเนะมักเดินทางมาช้ากว่ากำหนดเพียงเล็กน้อยแค่ไม่กี่นาทีเสมอ วันนี้ก็เช่นเดียวกัน เขานัดกับหญิงสาวอีกคนที่ช่วงนี้มักไปเที่ยวเล่นด้วยกันบ่อยๆ ซ้ำยังเป็นเด็กผู้หญิงต่างโรงเรียนด้วย +

#NatsuRKM | #CheckinRKM [ 📍 หน้าร้านทาโกะยากิ ] ซากุระในชุดยูกาตะและเปียเดี่ยวที่พี่สาวถักให้อย่างดี กำลังยืนรอตรงตำแหน่งตามที่นัดหมาย เสียงผู้คนกำลังคึกคัก , แต่ไม่เท่าเสียงหัวใจของเด็กสาวที่เต้นแรงขึ้นจากการรอใครบางคนอยู่ เธอเลื่อนมือจับลูกกุญแจเอาไว้เพื่อคลายความตื่นเต้นลง ระหว่างคิดเรื่องบุคคลที่จะได้เจอในคืนนี้ไปพลาง ๆ