Inlay

"อย่าให้เห็นว่าตกที่ไหนแล้วกัน.." เธอหัวเราะหุให้ก่อนจะหันไปสนใจเพื่อนอีกคนที่อุตส่าห์มาด้วยก่อนจะเดินไปหา แต่ถ้าอาคาเนะมาด้วยกันเธอก็จะชะลอความเร็วให้เดินไปพร้อมกัน "ฉันให้ค่ะ" เซรามิกรูปโมเน่ต์นั่นให้ "พอดีเผลอซื้อมาสองอัน..ไม่รู้ว่าเป็นอันที่คุณอยากได้หรือเปล่า..?" เธอหลบตาไป

สาวตัวเล็กกว่าจิ๊ปาก มาทำงี้ได้ไง "ก็พวกนายมีกันคนละอันแล้วนี่ มีของฉันไปอีกทำไมให้รกบ้านล่ะ" ยืนดูว่านายจะได้อะไรอีก ระหว่างนั้นก็เหลือบมองหายูกิริเป็นพัก ๆ ด้วย มาคุยสองคนแบบนี้ตาขี้กลัวนั่นจะทำยังไงกับสังคม(...)

มานากะที่โดนชายตรงหน้าหันกลับมาสบตาก็สะดุ้ง เพราะทั้งคู่คุยกันดีก็ไม่ได้อยากยุ่งสักเท่าไหร่ "อา.." พอรู้สึกแปลก ๆ ก็เลยเลื่อนสายตาหลบไป "..พวกนายคุยกันก่อนก็ได้ เดี๋ยวฉันไปจองที่ให้" เพราะความรู้สึกของยูกิริที่ลดฮวบจนตกใจหรือเปล่านะ.. หรือไม่ก็ที่อาคาเนะรีบเดินฟิ้วหนีไปไม่รอเพื่อนนี่เลย เธอเลยรีบหนีจากสถานการณ์ด้วยการโบกมือปัด ๆ รอดูปฏิกริยาเจ้าหัวเขียวก่อนแล้วกัน(...)

"..ฉันชอบมันนะ" มองภาพทะเลในเซรามิกจิ๋วที่นายถืออยู่ "แลกก็ได้นะ..กับ..คริสตัล?" หยิบคริสตัลขึ้นมาให้ดู

หันไปมองอาคาเนะว่าถ้านายรักเพื่อนจริงช่วยใส่ใจกว่านี้หน่อยสิยะสักหนึ่งที----

มองของนายกลับเงียบ ๆ ตาม อย่างกับจังหวะตบมุก... "...." เงียบ แต่ก็เหมือนจะพูด ก็เลยพูด "อันนี้แลกได้นะ--" ก็มันลายเดียวกัน------

"ฉันหอมแก้มนายก็ไม่นับว่าจ่ายเหมือนกันย่ะ" ปล่อยมืออีกรอบแล้วหันไปสนใจนิ้วนายที่กระดิกพร้อมคำพูดนั่นแล้วก็ร้องฮึ้ "แปลว่าตอนแรกจะดูแลแบบทิ้ง ๆ ขว้าง ๆ เหรอ? ตั้ง 250 เยนเลยนะ" ไม่ยอม-