Inlay

กะอีกพวกก็คือพวกอวดๆรู้แนว โหย คนในวงการ คนในอุตสากหรรมเค้าใช้กันหมดแล้วแค่ไม่บอก คือไม่ต้องพูดก็ได้ เสล่ออะ

เห็นคนแปลไทยในเฟสผ่านมาพอดี พอมาอ่านที่ตัวเองรีวิวแล้ว กุให้เครดิตพระเอกมากไป ตอนนีตีตกเป็นตัวประกอบดีกว่า

CA first time ลองพยายามจะวาดอะไรแนวๆคอมิกดูค่ะ แต่คือ เราเป็นพวกพูดน้ำเยอะกว่าเนื้ออะ ตัวอักษรท่วมหน้าเลย 😭 ไม่รุว่าการแบ่งช่องแบ่งเซคชั่นใดๆ ตามหลักแล้วมีวแนวคิดยังไง แต่ลองจัดหน้าดูแบบแรนด้อมค่ะ (คอมเมนต์ได้นาคั้บ😭)

เดินจ่ำๆ จะไปขึ้นรถไฟที่โทระโนม่อน เจออาจิไซระหว่างทาง มีความลังเลว่าจะถ่ายรูปดีมั้ย ถ้าหยุดถ่ายจะไม่ทันรถไฟ คิดไปคิดมา ก็ไม่ต้องรีบก็ได้ หยุดถ่ายรูปก็ได้นี่หว่า สรุปกว่าปัทจะเดินมาเจอก็รอนานอยู่ดี

แล้วกลับไทยคือบัตรใดๆ บูดไปแล้ว ไม่มีบัครเครดิตให้แตะเข้าได้ สุดท้ายยอมต่อคิวซื้อเหรียญจากตู้ น้ำตาจะไหล ทำไมต้องลำบากชีวิตขนาดนี้ บัตรเดินทางใช้งานบ่อยๆ ควรทำให้คนใช้ง่ายๆ เติมเงินผ่านตู้ ผ่านพนักงาน ขั้นพื้นฐานให้ได้ก่อนมั้ย

รีวิวสั้นกับเรื่อง おひとり様には慣れましたので。婚約者放置中 แปลไทยน่าจะประมาณว่า ชินกับการอยู่คนเดียวแล้วค่ะ เลยปล่อยวางเรื่องคู่หมั้น เรื่องเกิดในโรงเรียนขุนนางนี้แหละ ตัวพระเอก ออสการ์เป็นคนบ้างาน ที่ทำงานให้กับองค์หญิง เลยทำให้ไม่ค่อยมีเวลากับคู่หมั้นคือนางเอก นิโคค ซึ่งนอ. แอบคิดว่าคู่หมั้นตัวเองชอบองค์หญิงด้วยซ้ำ (55) พอคิดงี้ นางก็ปล่อยวาง ทำอะไรคนเดียว ไปเที่ยวเทศกาลคนเดียว