Inlay

( แวะมาย้อนหลังตรุษจีนในนี้ด้วยชั่งใจอยู่นานว่าจะลงดีไหม แต่เห็นลงกันขอลงด้วยนะคะ🥺🤲🧧 )

(ซับคาร์ของเก็นโซ อิซานามิ โทวะ เป็นนักเรียนของโอะมะกะโทคิ ชั้นปีที่ 3 ความสัมพันธ์ : เพื่อนสมัยเด็ก (?), คนที่เคยเห็นใบหน้าและได้ยินเสียงเก็นโซ, ปัจจุบันพักอยู่ด้วยกัน, เห็นเก็นโซเป็นเหมือนน้องชาย, คนที่สั่งเก็นโซได้ Art by ถั่ว เน่า *ของสะใภ้)

ฝ่ายเก็นโซที่เห็นแบบนั้นถึงกับสะดุ้งโหยง รีบกลิ้งตัวหลบอย่างดูไม่ได้จนกลิ้งหลุน ๆ ไปเกือบชนผนังโรงฝึก แล้วรีบดีดตัวพุ่งไปคว้าร่มของตนที่หลุดมือ แล้วผุดลุกกลับขึ้นมาเพื่อพับร่มกลับไปดังเดิมแล้วตั้งท่าใหม่ เดินเป็นวงกลมรอบนอกอาจารย์ของตนเพื่อที่จะหาช่องโหว่ 'พลาดซะได้' แน่นอน ภายในใจของเขาตอนนี้เองก็ได้แต่บ่นอุบกับตนเองอย่างเสียดาย แต่ก็ไม่คิดจะประมาทต่อไปอีกแม้แต่น้อย

"อุก!?" เก็นโซที่โดนแบบนี้ก็ร้องออกมา ในขณะที่รีบถีบเท้ากระโดดถอยลูกถีบ แม้จะไม่สามารถลบแรงได้ทั้งหมด แต่ก็ดีกว่าโดนเข้าไปเต็ม ๆ ละนะ 'เมื่อกี้น่าจะขัดขาให้ล้มไปเลยน้า...เสียดายจังแฮะ' เขาคิดแบบนั้นในใจพลางหมุนร่มในมือตนที่ตอนนี้นำมาพาดบ่าเล่น แล้วโคลงหัวเล็กน้อยคล้ายกับกำลังอารมณ์ดี แล้วกวักมือเรียกให้สาวตรงหน้าตนบุกเข้ามาบ้าง

เพราะเก็นโซเลือกใช้เพียงมือเดียวในการฟาดดาบเมื่อครู่ ทำให้ชายหนุ่มยังคงเหลืออีกมือที่แม้จะไม่ได้จับที่คันร่ม แต่ก็สะบัดตามจากการถูกโคเมียวสะบัดต้านออก ทำให้สิ่งต่อมาที่เขาทำ คือการเหวี่ยงคันร่มให้เข้าสู่มือข้างที่ว่างอยู่แทน และจึงเหวี่ยงส่วนคันร่มนั้นปะทะอัดกับใบดาบที่สะบั้นลงมาให้เบี่ยงทิศทางออกไป เพื่อเปิดทางให้เจ้าตัวใช้ท่าฟันแบบเดียวกันกับอีกฝ่ายเมื่อครู่สวนกลับคืนไป

ร่มที่ถูกเด็กสาวตรงหน้าปัดเบี่ยงออกไปยามนี้ถูกเก็นโซที่ยิ้มเจ้าเล่ห์ทำสีหน้าระรื่นภายใต้หน้ากากและแว่นนั้นกดปุ่มกางร่มขึ้นมาอย่างกระทันหัน พร้อม ๆ กับที่ไอตัวแสบที่กำลังถูกโคเมียวคว้าคอเสื้อไว้ก็จัดการขยับตัวรุกเข้าไปกอดเอวอีกฝ่ายไว้แบบนั้น ทำให้ฝ่ายโคเมียวที่จะจับเขาทุ่มเจอทั้งแรงต้านอากาศจากร่มที่ถูกกางไว้ด้านหลัง และเก็นโซที่รุกประชิดใส่ จนหากจับทุ่มตอนนี้...กลิ้งไม่เป็นท่าไปกันทั้งคู่แน่นอน

ไร้ซึ่งคำพูดจากคนตรงหน้า มีเพียงการพยักหน้ารับอย่างเงียบงัน ทว่า มันก็เกิดขึ้นเกือบพร้อมเรียงกับการที่ร่างของเก็นโซรุกสืบเท้าเข้าไปหาโคเมียวด้วยความเร็วที่เหมือนกับไม่ได้ก้าวแต่เป็นการทะยานใส่ ร่มสีดำในมือของเก็นโซถูกสะบัดฟาดลงมาใส่โดยหมายเล็งกลางศีรษะของเพื่อนร่วมห้องอย่างไม่ปราณีด้วยมือเพียงข้างเดียว เป็นการเปิดก่อนที่ดุดัน แต่ก็เป็นเพียงเย้าแหย่ลองของเฉกเช่นกัน

'งั้น...ผมได้ตัวเลือกแล้วครับ' เขาเขียนพู่กันตอบอีกฝ่ายอย่างสงบ ก่อนจะหยิบร่มญี่ปุ่นคันสีดำเมี่ยมที่ดูเหมือนจะดัดแปลงอะไรต่อมิอะไรเข้าไปในรูปลักษณ์ดั้งเดิมนั้นขึ้นมาเหวี่ยงทดสอบน้ำหนักให้ชินมือ จากนั้นจึงสะบัดดาบตั้งท่าในท่าเตรียมพร้อมด้วยการชี้ร่มคล้ายกับท่าเตรียมแทงจากฝั่งด้านในด้วยมือเดีวว เพื่อสื่อว่าเขาพร้อมแล้วเช่นกัน

เก็นโซพยักหน้าให้ผู้เป็นอาจารย์พร้อมกับก้าวเท้าพุ่งเข้าแทงปลายร่มในมือใส่ผู้เป็นอาจารย์อย่างทันควัน มันเป็นการเปิดฉากที่เรียบง่ายเป็นอย่างมาก แต่ดูเหมือนนั่นจะไม่ใช่การโจมตีที่ไร้ลูกเล่น เมื่อทันทีที่ปลายร่มแทงไปหาจนเกือบถึงระยะ นินจาหนุ่มกลับกางร่มทันควันจนบดบังทัศนวิสัยของผู้เป็นอาจารย์เสียอย่างจัง จากนั้นตัวเขาที่อยู่หลังร่วมคันนั้นก็ก้มลงฉับพลัน ตวัดขาเตะราบพื้นหวังที่จะเตะตัดขาคนตรงหน้านี้

'อ๊ะ เด็กปี 1 ห้อง 2 ป่ะนะ?' เก็นโซที่เงยหน้าชะโงกมามองจนแทบจะเป็นสะพานโค้งอย่างสงสัยก็หันกลับไปตวัดพู่กันขีดเขียนตัวอักษรบนกระดาษมาชูให้อีกฝ่ายเห็น 'พอดีที่บ้านส่งอาวุธใหม่มาให้ลอง เลยชั่งใจอยู่น่ะ นายล่ะ? หาคู่ซ้อมหรอ?' เขาถามอีกรอบด้วยอักษรพู่กันในกระดาษ บ่งบอกได้ถึงความแปลกเกินจะบรรยายได้เลยเชียวล่ะ