Inlay

#KMI_TimeCapsules "จบวันซะแล้ว จะทำอะไรกันต่อดีล่ะ" "ผมยังไม่เคยไปเที่ยวบ้านประธานเลย" "งั้นก็ไปบ้านฉันกัน" "เย่!"

#KMI_ThirdPerson_IF 🕣 END : ThirdPerson ✉️ “ จดมายพวกนั้นไม่ได้มีไว้เพื่อส่งนะ ! จะส่งไปที่ไหนได้ ? ” “ หือ ของมันแน่อยู่แล้วนี่? ก็ส่งไปหานักเรียนทุกคนในวันที่ 26 มีนาคม ปี 2016 ” “ ส่งกลับไปยังอดีตไง ” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

’…เป็นข้อความที่น่ากลัวจังเลยนะ‘ นึกดังนั้นพลางเหลือบตามองที่มุมล่างของกระดาษ ดูเหมือนเขาจะรู้จักเจ้าของชื่อนี้อยู่บ้าง ครู่หนึ่งก็อดคิดไม่ได้ว่าอะไรทำให้ข้อความนี้บังเกิดขึ้นมาได้ กระนั้นก็เป็นเพียงแค่ความคิดชั่ววูบ — ไทเซย์พยายามที่จะไม่เก็บมาใส่ใจ แม้จะคิดอย่างนั้น แต่หลังจากนั้นทั้งวัน เขากลับรู้สึกไม่สบายใจอย่างน่าประหลาด ราวกับกำลัง…ถูกจ้องมองอยู่ตลอดเวลาอย่างไรอย่างนั้น?

#KMI_KokoroNoTegami ✉️ ยามความในลอยล่อง 🌸 (unofficial event) “ จดหมายสีขาวลอยล่องสวนกระแสลม นักเรียนชายหญิงวิ่งสวนกันเพื่อไล่ตามจดหมายความในใจอันน่าอาย ” “ มาแฉกันแบบนี้ใครจะยอมเล่า !? ” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

#KMI_KokoroNoTegami วันศุกร์ของฤดูใบไม้ผลิวนมาอีกคราว วันนี้มีจดหมายแผ่นหนึ่งลอยผ่านมาตรงหน้าคุณ ลายมืออ่านยาก ดูเขียนขึ้นแบบขอไปที แต่กลับมาปรากฎในมือคุณได้อย่างกับจงใจ มุมขวาล่างของแผ่นกระดาษดังกล่าวประทับชื่อผู้เขียนไว้ว่า [ โคโบะ ริวอิจิ ] ใครกันนะ ? [กดหยุดgif/วิดีโอเพื่อดูจดหมายที่ได้รับได้ที่ด้านล่างโพสนี้] CW/TW : มีผลลัพธ์ที่อาจสร้างความไม่สบายใจได้บางอัน

[ตัวอักษรสีดำ] เจ้าของจดหมายฉบับนี้อาจจะตามหาคุณไม่เจอ หรือไม่คิดตามหา คุณถึงไม่เห็นหัวคนที่ชื่อโคโบะ ริวอิจิ โผล่มาทวงจดหมายคืนเลย [ตัวอักษรสีแดง] เจ้าของจดหมายฉบับนี้จะตามมาขอกระดาษจากคุณคืนตอนท้ายวัน (ถ้าคุณเปิดโอกาสให้เขารู้) [พื้นหลังสีดำ] ไม่มีใครโผล่มาขอจดหมายฉบับนี้คืน แต่คุณจะรู้สึกเหมือนถูกจ้องมองจากทางไหนก็ไม่รู้ไปตลอดทั้งวัน

#KMI_Commu “เมื่อกี้เธอว่าไงนะ?” “เอ๋…พูดถึงอะไรน่ะ?” “แต่จะว่าไป…ขอฉันลองวาดดูได้ไหม—「ภายใน」ของเธอ” 黒瀬明璃香 | Kurose Arika คุโรเสะ อาริกะ | 1-B | ชมรมศิลปะ doc • bit.ly/Arika_KMI 🖌