Inlay

ตนเองจะได้ไม่รู้สึกว่า เหมือนใกล้จะตายในเร็ววันนี้ เมื่อกลับมาแล้วเธอนำของกลับไปไว้ที่พัก และรอเช้าวันรุ่งขึ้นของวันถัดไป เพื่อจะได้นำสมุนไพรไปให้กับผู้ว่าจ้างเสียที — ตัดมาตอนเช้า — “ตามคำที่ข้าให้ไว้ 1 วัน” “ขอให้โพชั่นของท่านมีประสิทธิภาพ ตามดั่งที่ท่านได้ค้นคว้าสูตรนั้นมา” “และขอบคุณสำหรับค่าตอบแทน” “ไว้พบกันค่ะ” (9) (จบปิ๊ง🫶)

ความเงียบ ไร้ความกดดัน ความสงบ นับว่าคงเป็นงานที่สามารถทำได้เรื่อยๆ หา Bacopa minnieri ประมาณ 1 ตะกร้า และ เน้น Rosemary 1 กระสอบเป็นพิเศษ “ข้าขอเวลาสักหนึ่งวัน แล้วข้าจะกลับมาพร้อมกับสมุนไพรที่ท่านต้องการ“ เธอก้มลาขอตัวไปเตรียมสัมภาระรวมถึงเกวียนขนของโดยจ่ายเงินของตัวเองออกไปเพื่อความสะดวกสบาย งานนี้เหมือนเจ้าตัวได้ไปกินลมชมวิวคนเดียวอีกด้วย (3)

[ 🌿 ภารกิจตามหาสมุนไพร — หากได้มาคงจักฉลาดขึ้นเสียบ้าง ] — Week 1 , โรลปิด เมื่อได้ยินเรื่องราวทั้งหมด ภายในหัวของเวลิสนั้นมีแต่คำถาม ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง คำท้าทาย โพชั่นเพิ่มพูนสติปัญญา “ อืม “ เธอได้เพียงแต่ตอบกลับคำสั้นๆไป แต่ว่าจุดพีคของเรื่องก็มาถึง เพราะการคิดค้นตำรับยาสูตรใหม่นั้นไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะทำได้ในเวลาอันสั้น ทำเอาให้เวลิสถึงกับประทับใจในความไม่ย่อท้อ ถึงแม้- (1)

ที่ในอนาคตอาจหาไม่ได้ นั้นคุ้มสุดๆ เธอขนกระสอบสมุนไพรกลับไปที่รถเกวียน แจ้งรายละเอียดกลับเมืองเรียบร้อย จนกระทั่ง….. พอเธอหยุดมองทางรอบๆรถเกวียน ก็เริ่มคิดว่า… “ข้าเมารถเกวียนหนิ” มัวแต่ดื่มด่ำและตื่นเต้นกับการได้มาสูดอากาศดีๆ จนลืมไปว่าตัวเองนั้นก็สามารถมีอาการเมาแทบตายได้กับรถเกวียนและยานพาหะทุกชนิด ยกเว้นเรือ หล่อกุมปากอั้นสำลักไว้และค่อยๆหลับตาลงชิงหลับ- (8)

กำลังขึ้นไปเก็บ บ้างก็แค่ดึงออกมาให้ไม่เสียรูปเสียทรง แต่การทำให้มันเป็นกระสอบนั้นดูอยากกว่าที่คิด แต่โชคก็ดันเป็นใจ หล่อนค่อยๆเริ่มพื้นที่ที่ rose mary ยังไม่ถูกเก็บอยู่เป็นจำนวนมาก จนทำให้การทำให้ขึ้นเป็น 1 กระสอบเริ่มง่ายขึ้น จนเสร็จสิ้นไปในที่สุด รวมทั้งสิ้นตะกร้าพาไป 1 ชั่วโมงครึ่ง ส่วนกระสอบนึงพาไป จวนเกือบ 3 ชั่วโมงได้ แท้ค่าตอบแทนจะไม่ได้หรูหรามากมายขนาดนั้น แต่บรรยากาศที่- (7)

หล่อนต้องแหวกพุ่มไม้ ตามหา bacopa monnieri เรื่อยๆ ใช้เวลาอยู่สักพักนึงจนกว่าจะเต็มตะกร้าได้ “พิ้ว” เสียงถอนหายใจและปาดเหงื่ออยากเวลิสดังออกมาเล็กน้อย แต่มันก็ยังไม่จบ เพราะงานหนักคือกระสอบ rosemary นี่แหละ เธอเดินกลับไปเก็บของที่เกวียนและนั่งกินลมชมวิวให้สบายใจก่อนจะกลับไปทำงานต่อ “ทำเอาจ้าคิดถึงบ้านเลยนะ บรรยากาศแบบนี้” ไม่ใช่เพราะทุ่งหญ้า หรือในป่า (5)

#WyH_DG_SS2 “อา … ขออภัยที่มาสาย ข้าเพียงแค่เหม่อลอยไปเล็กน้อย” “โลกใบนี้กว้างใหญ่นัก ไม่ต้องรีบทำความรู้จักขนาดนั้นหรอกหนา ” "มีสนุกบ้าง เสียใจหรือเหนื่อยบ้าง นั่นแหละถึงจะเรียกว่าการเดินทาง" __________ [ 𝐃𝐮𝐥𝐜𝐚𝐦𝐚𝐫𝐚 𝐑. 𝐄𝐫𝐚𝐧𝐭𝐡𝐢𝐬 ] Dark Elf | 173 y Archer | Iron | Solar Light Doc | shorturl.asia/n2l6z Co/Role/Talk >> DM 24/7

บนเขานั้นเหมือนบ้าน แต่ความสงบ ที่เหมือนได้มองทะเลจากท่าเรือ มันคล้ายคลึงเสียจริง “เฮ้อ” เสียงถอนหายใจในทางที่ดีออกมาอย่างไม่รู้ตัว แค่เอาล่ะได้เวลากลับไปทำงานต่อ คราวนี้เธอเดินไปตามหา rosemary ใกล้เนินหินหรือตรงพื้นที่ที่มีแสงแดด แม้ตะหายากเพรามันกระจัดกระจายไปทั่ว แต่หล่อนเองก็ค่อยๆทำไปเรื่อยๆ มีความสุขที่ได้อยู่ตรงนี้จนกระทั่งฮัมเพลงเพี้ยนๆออกมา บ้างก็ต้องปีนใช้- (6)

เมื่อถึงจุดหมายปลายทาง เจ้าหล่อนก็เห็นร่องรอยเกวียนตาทจุดต่างๆ คาดว่าก็คงรับงานเดียวกัน หรือไม่ก็ผู้ว่าจ้างเจ้าอื่น ช่างบัวเอิญเสียจริง เธอพยายามหาจุดที่ไม่มีคนไปมากนะ แต่ก็ไม่ไกลเกินไป เพราะจุดอ่อนของเธอคือเรื่องพละกำลัง หากหมดแรงกลางคันจะนับว่าเป็นฝันร้ายในการรับคำขอนี้ ผ่านไปข่วงระยะเวลาหนึ่ง เวลิสเองก็เจอจุดป่าชื้นที่คนมาน้อย ทำให้เธอเก็บได้ทีละนิดละหน่อยใส่ตะกร้า (4)