+ new component
#HWWW_Yuleball
( มาลงเก็บไว้ในนิ ชุดคู่ของแลนทราซกับเอสเทลล์ในงานยูลบอลฮับ )
#HWWW_Yuleball
“ดูเหมือนวุ่าเราจะมาทันเวลาพอดีเลยนะครับ ไลร่า”
ซิริอัสเดินเข้ามากับน้องสาว
นึกว่าจะมาไม่ทันซะแล้ว แต่โชคดีจังที่ยังไม่สายเกินไป
(แว้บมาแปะชุดค่ะ)
จังหวะของเพลงไหลไปตามการเล่นดนตรีและเสียงร้องของแต่ละคน
ชาลีกรีดกรายปลายนิ้วไปตามเครื่องสายสีร้อนแรงคอยเติมโน๊ตให้โดยรวมสมบูรณ์แบบ
ร่างสูงโยกไปตามจังหวะด้วยรอยยิ้มจากความสนุกที่เกิดขึ้นในใจ หากสังเกตดี ๆ ดูเหมือนภาษากายเขาจะบ่งบอกออกมาได้อย่างออกรสมากกว่า
ขยี้เวทีไปเลย—-!
เจ้าของเส้นผมสองสีไม่ได้แสดงสีหน้าใดๆขณะทำการแสดง มีเพียงรอยยิ้มโชว์เขี้ยวหน้าทั้งคู่ที่ปรากฏขึ้นเป็นครั้งคราวเมื่อแสงสปอร์ตไลท์สาดส่องลงมาอย่างชัดเจน
ในช่วงจังหวะเพลงที่ร้อนแรง เสียงกลองยิ่งกระหน่ำรัว
บ่งบอกถึงความมันส์ในค่ำคืนแห่งเสียงเพลงที่ร้อนระอุร่วมไปกับเพื่อนของเขา
@hwww-charlie.bsky.social
ร่างกายของอาเบลโยกเคล้าไปกับดนตรีที่บรรเลงอย่างหนักหน่วง บางครั้งอารมณ์ร่วมก็พุ่งสูงจนเผลอลงแรงกดแป้นคีย์แรงเกินควร
โดยปกติแล้วเขาไม่ใช่คนที่ชื่นชอบการยืนอยู่ท่ามกลางแสงสปอร์ตไลต์เช่นนี้
ทว่าเมื่อได้สัมผัสถึงความรู้สึกของทุกคนในยามที่โชว์กำลังดำเนิน เขาก็ปรารถนาจะสร้างค่ำคืนอันน่าจดจำให้เกิดขึ้นในราตรีนี้
เสียงโซโล่พุ่งทะยานแหลมคมและรุนแรงเหมือนเปลวไฟลุกโชนอยู่ที่ปลายนิ้ว แม้จะเป็นเวลาเพียงไม่กี่นาที แต่ในห้วงจังหวะนั้น โลกภายนอกเหมือนเลือนหายไป เหลือเพียงเขา เสียงหัวใจ และกีตาร์ในอ้อมแขนเท่านั้น
[ #HWWW_Yuleball ]
( เตรียมตัวก่อนร่วมงาน /w @hwww-theomorrison.bsky.social )
“อ๊ะ สวัสดีค่ะไลร่า”
เธอเอ่ยทักทายตอบเสียงร่าเริงที่คุ้นหูของรุ่นน้องต่างบ้าน
“ฉันก็ชอบชุดของไลร่าเหมือนกัน น่ารักเข้ากับไลร่ามาก ๆ เลยค่ะ”
เธอสิ่งยิ้มด้วยความจริงใจ ทอดสายตามองเดรสสีฟ้าแสนน่ารักก่อนจะกลับมาสบตากับคนตรงหน้า
“เป็นไงบ้างคะ ปาร์ตี้สนุกมั้ย”
#HWWW_Hogsmeet
[ฮอกส์มีท | ช่วงสัปดาห์ก่อนคริสต์มาส] (จอยได้คับบ)
วันนี้โอลิเวียที่ว่างแล้วไม่มีอะไรทำมาเดินเตะหิมะเล่นแถวฮอกส์มีท ปีนี้หิมะตกไวกว่าปีที่แล้วมาก ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังไม่ได้เล่นหิมะกับเพื่อน ๆ เพราะเวลาที่ไม่ตรงกัน
ทว่าระหว่างที่เธอกำลังเดินเตร่อยู่นั้นหิมะก็ค่อย ๆ ตกลงมา
“มีคนเขย่าลูกแก้วหิมะอีกแล้วสิน้า หิมะตกอีกแล้ว“
”คืนนี้กลับหอแล้วเขียนจดหมายหาคุณพ่อคุณแม่ดีกว่า~“
แน่นอนว่าในค่ำคืนนี้ —ร่างโปร่งของประธานชมรมปรากฏตัวในมาดของหนุ่มหูหมาสีขาว แต่งแต้มใบหน้าเพียงเล็กน้อยตามประสาคนขี้รำคาญที่ไม่ชอบแต่งหน้า แววตาดุดันฉายชัดเมื่อสวมบทบาทนักร้องนำ
เสียงคำรามในท่อนแรกถูกเปล่งออกมาอย่างทรงพลังหลังเสียงเบส พร้อมนิ้วกลางที่ชูขึ้นเป็นสัญลักษณ์ประจำตัวให้เหล่านักเรียนด้านล่างเวทีพร้อมกับคำหยาบที่เสริมเติมแต่งในแต่ละท่อนบ้างประปรายตามสไตล์ของเจ้าตัว