Inlay

#KMI_PiPoPiPo 🌟 ปิ๊ปโปะ ปิ๊ปโปะ เอเลี่ยนน่ะมีอยู่จริงนะ ! 👽 (unofficial event) “ ยูโฟ่ ! ครอปเซอร์เคิล ! พีระมิดกีซ่า ! ทฤษฎีที่เธอเคยเยาะเย้ยว่าตื้นเขินกลับกลายเป็นสิ่งที่เธอเชื่ออย่างสุดหัวใจ ” “ ตัวตนที่ค่อย ๆ ถูกแทนที่ด้วยความคลั่งไคล้… ” “ ฉันจะพาเธอกลับมาได้หรือเปล่านะ … ? ” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

#KMI_KurisumasuIvu ☃️🎁ตุ๊กตาหิมะกับของขวัญ งานเฉลิมฉลองในคืนคริสต์มาสอีพ🎄 กลิ่นของคุกกี้อบใหม่ลอยมาตามลมหนาว แสงไฟโทนอุ่นถูกประดับไว้ทั่วเมืองตัดกับหิมะขาวโพลนบนพื้นและหลังคา ผู้คนเดินขวักไขว่ในท้องถนนแสนอบอุ่นท่ามกลางเพลงคริสต์มาสอันคุ้นหู “ มาใช้เวลาให้เต็มที่ในคืนคริสต์มาสอีฟกันเถอะ! ” รายละเอียด : bit.ly/4jIC5Sl

สัมผัสบนหัวทำให้คิ้วของเขากระตุกในทันที แต่ยังไม่ทันจะได้ว่าเอ่ยปากว่าอะไร เจ้าคนที่ถือวิสาสะก็ผละมืออกไปแล้ว ชายหัวเสียกลืนคำต่อว่าลงไปแล้วถอดหมวกออก ก่อนจะใช้มือจัดทรงผมให้เข้าที่เข้าทางเหมือนเก่า " เปิดหน้าต่างก็ไม่ได้ช่วยอะไรหรอกนะ ตราบใดที่เราทั้งคู่ยังนั่งอยู่ในนี้ " รอบข้างเงียบไปครู่หนึ่ง " นี่ ****... " " ช่วงนี้นายนอนไม่ค่อยหลับเหรอ ? "

แม้ชายข้าง ๆ จะเบี่ยงตัวให้ แต่ตัวเขาไม่แม้แต่จะชำเลืองหางตาไปมอง ซ้ำยังเอ็ดเสียงเย็น " แค่บอกว่า 'เดี๋ยวก็กลับ' น่ะไม่ได้ทำให้โชหายเป็นห่วงนายหรอกนะ " " มีที่ให้ไปตั้งมากมาย ทำไมไม่เลือกที่ที่หาเจอได้ง่าย ๆ หน่อยล่ะ ? " อาเบะเอนหลังพิงเบาะพลางถอนหายใจ เพราะรู้ว่าบทสนทนานี้จะยังไม่จบลงง่าย ๆ

" ... " ประโยคสุดท้ายทำให้เกิดแรงต้านในอก เขารู้อยู่แล้วว่าอีกคนคงอยากได้เวลาส่วนตัว แต่เขาก็มีเหตุผลของตัวเองเหมือนกัน " ก็รู้แหละนะว่าไม่อยากเจอฉันน่ะ แต่ถ้าฉันปล่อยนายนั่งไปคนเดียว นายอาจจะ... " " นั่นสินะ ไปที่ที่ไกลเกินจะหาตัวเจอ " แสงไฟสลัวและกลิ่นอายบนรถเมล์ทำให้เขาขนลุกพิกล อาเบะก้มหน้าลงเล็กน้อย หวังเพียงจะไม่เห็นอะไรก็ตามในรถเมล์คันนี้