Inlay

#KMI_KokoroNoTegami ✉️ ยามความในลอยล่อง 🌸 (unofficial event) “ จดหมายสีขาวลอยล่องสวนกระแสลม นักเรียนชายหญิงวิ่งสวนกันเพื่อไล่ตามจดหมายความในใจอันน่าอาย ” “ มาแฉกันแบบนี้ใครจะยอมเล่า !? ” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

#KMI_SotsugyoShiki “การจากลาไม่ใช่จุดจบ แต่เป็นการเปลี่ยนฉากของเรื่องราวที่กำลังดำเนินต่อไปต่างหาก…” “ไว้เจอกันใหม่ ในตอนที่ซากุระผลิบานอีกครั้งนะ” 🌸 (แวะมาลงรูปจบดีๆย้อนหลังค่ะ ไว้เจอกันใหม่นะคะ><🌸🌸)

(ยังไม่ได้เขียนจบมูดีๆเลย แอบเอาคิราริจังที่เป็นสาวมหาลัยมาแปะไว้ค่ะ🩵🤍🌟)

#KMI_โรลปิด @kmi-unkai.bsky.social [ ห้องชมรมวิจัยดนตรี | เช้าวันหนึ่งในฤดูใบไม้ผลิ | 6:30 ] เธอชอบยามเช้า โถงทางเดินที่ไร้ผู้คนทำให้เธอรู้สึกสงบ เสียงเลื่อนของบานประตูก้องกังวานกว่าช่วงเวลาอื่น ๆ เพราะไม่มีสิ่งใดคอยขวางกั้นเส้นทางของเสียง ระหว่างประตูกับกำแพง +

ไอเย็นยามเช้า ห้องชมรมที่ถูกย้อมเป็นสีฟ้า บานหน้าต่างถูกแง้มไว้เล็กน้อย ลมแผ่วพัดผ่าน ปัดปลายขนตา พวงแก้ม และไรผมให้ไหวตามจังหวะ ริมฝีปากฮัมทำนองเพลงเบา ๆ คลอไปกับเสียงดนตรีที่เล็ดลอดออกมาจากหูฟังคู่ใจ คิรารินั่งลงบนพื้น พิงแผ่นผนังเย็นเฉียบ สายลมที่พัดผ่านผ้าม่านเหนือศีรษะ ดูราวกับกำลังเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ในเกมซ่อนหา จนทำให้เธอเผลอยิ้มบาง ๆ อย่างผู้กุมชัยชนะ +

ตี 2.48 นาที ของวันอาทิตย์ มีบางคนยังไม่ยอมนอน พลิกตัวไปมาจนเสียงนาฬิกาเดินดูจะดังกว่าปกติ ถอนหายใจก่อนจะยอมแพ้ให้กับอาการนอนยากที่กลายเป็นสภาวะปกติ สุดท้ายก็ลุกขึ้น คว้าเสื้อคลุม เดินออกไปสู่ถนนร้างผู้คน และก้าวขาขึ้นรถเมล์รอบดึก ปล่อยให้ล้อหมุนไปเรื่อย ๆ โดยที่ปลายทางจะเป็นที่ไหนก็ไม่สำคัญ หากว่าคุณเองบังเอิญขึ้นรถเมล์สายเดียวกัน เราคงได้มีบทสนทนาสั้น ๆ เพื่อฆ่าเวลา

เธอหลับตาลงอย่างเคยชิน เสียงดนตรีร็อคที่เคยดังก้องค่อย ๆ แผ่วจาง ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยเสียงของฟองอากาศ ลอยขึ้น แล้วแตกสลาย ลอยขึ้น แล้วแตกสลาย ฟองอากาศนับไม่ถ้วนผุดขึ้นจากความเงียบ ก่อนจะสลายตัวกลับคืนสู่ความว่างเปล่า เธอนั่งฟังจังหวะนั้นอยู่เนิ่นนาน นานเสียจนไม่แน่ใจแล้วว่า กำลังเฝ้ามองฟองอากาศแตกสลาย หรือกำลังมองตัวเองค่อย ๆ จมหายไปพร้อมกับมัน