Inlay

ให้อารมณ์เหมือนส่งลูกคืนเจ้าของยังไงอย่างงั้น เเต่สองขากลับค่อยๆนำไข่ในใจกลับไปคืนเจ้าของของเขาให้เรียบร้อย เเอบโบกมือลานิดหน่อย ไม่เคยคิดว่าจะเทศนาจนไข่สำนึกได้เลย.. "ขอบคุณนะครับ.." หันมาพูดกับเพื่อนที่ช่วยให้ภารกิจนี้เสร็จสิ้นลงได้ "อิโอริคุงพึ่งพาได้จริงๆครับ" คืนร่างกลับมาเหมือนเดิมเเล้วเเต่ไม่รู้ว่าต้องพูดอะไรถึงจะทำให้อีกฝ่ายดีใจ เท่านี้จะพอรึเปล่านะ? (อะไรกันคะเนี่ย😭)

"ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ" ลูบท้ายทอยเล็กน้อยเป็นการเเก้เขิน ถึงเเม้ว่าจะทำหน้านิ่งตามปกติก็เถอะ ⚔️:แหม ไม่นึกเลยว่าจะได้พบองค์หญิงเเละองค์ชายที่ช่วยนายท่านของกระผมเอาไว้ เป็นเกียรติมากเลยขอรับ รูดอล์ฟเอ่ยเเล้วก็โค้งคำนับให้ตามมารยาท ส่วนคังสุโยนั้นก็คำนับเช่นกับเพราะอยากขอบคุณ "จะว่าไปแล้วไม่ได้โดนลูกหลงอะไรใช่มั้ยครับ?"

"ผมมีเรียนเรื่องการบริหารธุรกิจเบื่องต้นกับพี่ชา-.." โดนรูดอล์ฟเอามือปิดปากเเถมมองหน้าด้วยสายตาน่ากลัวอีกถึงจะยิ้มเเย้มก็เถอะ ⚔️:นายท่าน อย่าเสียมารยาทสิขอรับ อีกอย่างสัญญากับเเล้วไม่ใช่หรือขอรับว่าจะพบปะผู้คนมากกว่านี้? "ถ้าเดินเล่นนิดหน่อยก็ได้ครับ" ตอบรับคำชวนเเล้วเหลือบมองไปทางอื่น ให้อารมณ์เหมือนโดนพ่อดุยังไงอย่างงั้น (ตัดได้เลยนะค้าบ อิโอริคุงน่ารักมากก จุ้บๆหัว😭🫵🩷)

หอบกิน หน้าตาเลยดูหน้ากลัวกว่าเดิม อีกอย่างมีคนเดียวเเต่ดันเจอไข่ตั้งสองฟอง เเถมเจ้าของก็ไม่อยู่อีก ลำบากจริงๆ ยังไม่ทันทำอะไรไข่xก็ชิ่งหนีไปทางที่เรย์คุงอยู่ซะได้ คังสุโยเลยได้เเต่ขมวดคิ้วหงุดหงิดก่อนจะเรียกผู้พิทักษ์เพื่อใช้ร่างจำเเลง [Phantom knight] "โธ่! วิ่งอีกเเล้วไม่สนุกเลยนะครับ เดี๋ยวก็เชือดทิ้งซะนี่-!] พูดทีเล่นทีจริงก่อนจะปาดาบสั้นไปสะกัดทางของเจ้าไข่xที่กำลังตัวสั่นเอาไว้

ย่นจมูกเเล้วขมวดคิ้วมองเหมือนจะกระโดดกัดอิโอริยังไงอย่างงั้นเเต่ก็ไม่ได้คิดจะทำจริงๆ..มันไม่งามน่ะ "ถ้าเป็นผมเมื่อก่อนคงทำลายไปแล้วล่ะครับ" "เพราะได้รู้จักคนอื่นถึงได้เริ่มเข้าใจความอ่อนโยนมากขึ้น อิโอริคุงเป็นเพื่อนคนสำคัญที่ทำให้ผมได้เข้าใจความอ่อนโยนนั้นครับ เพราะงั้นช่วยเอาไว้เยอะเลยล่ะครับ" พูดออกมาหน้าตานิ่งๆดูไม่ค่อยใส่อารมณ์ร่วมก่อนที่จะเอามือท้าวคางคิดถึงคำเอ่ยชวนต่อมา +

⚔️:นายท่าน กระผมสัมผัสได้ถึงตัวตนของผู้พิทักษ์ขอรับ เงยหน้ามองรูดอล์ฟที่ชี้ไปตรงมุมที่เรย์จังหลบหยู่ก่อนจะลุกขึ้นเเล้วเดินไปดู "อ้อ..เสียงเมื่อกี้สินะ"

ได้ยินเสียงเตือนเล็กๆก็มีสีหน้างงๆนิดหน่อยเเต่คงต้องขอขอบคุณจริงๆนั้นเเหละ เพราะเกือบจะโดนปล่อยพลังด้านลบใส่เเล้วถ้าไม่ได้เสียงเตือนเมื่อครู่คงหลบไม่ทัน "ให้ตาย..อย่าทิ้งความฝันไปง่ายๆด้วยคำว่าทำไม่ได้สิครับ!" "ความฝันของคุณ คุณต้องปกป้องเองไม่ใช่เหรอ พยายามเข้าสิครับ พยายามจนกว่ามันจะเป็นจริงให้ได้ในสักวัน" เทศนาไข่xอย่างสุดความสามารถ มีบ้างเหลือบมองตามเสียงที่มาเตือนนั้น

"ถึงจะผิดพลาดบ้างก็ไม่เป็นไรครับ มันคือส่วนหนึ่งของการเติบโต ตัวคุณต้องรู้ดีอยู่เเก่ใจเเน่ เพราะฉะนั้นห้ามทิ้งความฝันนะครับ" หลังจากนั้นสักพักนึงเขาเทศยาวจนไข่กากบาทคงหูชา สุดท้ายก็สามารถทำให้สำนึกผิดเเล้วบินกลับไปหาเจ้าของเอง เเต่เจ้าตัวก็หมดสภาพนั่งยองๆหอบกินอีกเเล้ว..ไม่เคยต้องพูดเยอะขนาดนี้มาก่อนเลยทั้งชีวิต พอคืนร่างเเล้วรูดอล์ฟก็มาสะกิดไหล่เบาๆ +