Inlay

[ประกาศปิดคอมมูอย่างเป็นทางการ] แม้ตลอดทางที่ดำเนินคอมมูมาจะทุลักทุเลไม่น้อย แต่ทาง Taihei Koukou community ต้องขอขอบคุณผู้เล่นทุกท่านสำหรับความสนใจในคอมมูและอยู่ด้วยกันมาจนถึงวันสุดท้ายนี้ด้วยนะคะ🙇🏻‍♀️ รายละเอียดเพิ่มเติม : docs.google.com/document/d/1...

#โรลเปิด #THK_TWITTER ศูนย์สัมบูรณ์ที่สาม @ Yamikawa : [แนบภาพกระดาษหนังสือพิมพ์หน้าประตู] ศูนย์สัมบูรณ์ที่สาม @ Yamikawa : โดนกลุ่มชวนเชื่อส่งมา ถามแบบคนไม่รู้นะ พิธีสัตย์สาบานนี่คืออะไร มีจริงเหรอ?

#THK_COMMU #THK_STORY [STORY EVENT : เรื่องเล่าผ่านข่าว] [ฉบับที่สอง 25/12/2025] *หมายเหตุ จะลงข่าวประจำวันแบบวันเว้นวัน เวลา 20:00 น. จนกว่าจะถึงอีเวนต์ [???] รวม 6 ฉบับ

#THK_卒業 ผ่านมาปีหนึ่งกว่าแล้ว ที่เขาอยู่ที่นี่ เขามองเด็กๆที่มาถ่ายรูปด้วย ส่งของ แลกเบอร์กัน และไหนจะรูปถ่ายสุดท้ายที่ถ่ายด้วยกันตรงหน้า รร. เวลาผ่านไปเร็วเสียจริง "......" "นักเรียน" ริมฝีปากขยับออกมา เขาไม่ได้คลี่ยิ้มออกมา แค่ยกมืออย่างช้าๆขยับแว่น "ถ้ามีอะไรอยากปรึกษา หรืออยากโทรมาหาผม ติดต่อมาได้เสมอนะครับ" อวยพรให้พวกคุณหลังจากนี้โชคดี

📢สมาชิกสภานักเรียนปีถัดไป📢 ฟุจิวาระ ริริกะ ปี 2 : ประธานนักเรียน ฮิงาชิ โควฮะ ปี 2 : รองประธานนักเรียนฝ่ายชาย โทโมยะ ไมโกะ ปี 2 : รองประธานนักเรียนฝ่ายหญิง ชิมงคุคาวะ คิตซึ ปี 2 : ประธานฝ่ายดูแลจัดการด้านการกีฬา ยูกินะ มาซากิ ปี 2 : ประธานฝ่ายดูแลตรวจตราความเรียบร้อยด้านกฎระเบียบ ตำแหน่งที่เหลือ : NPC ขอบคุณทุกท่านที่สนใจด้วยค่ะ🙇🏻‍♀️

อาจารย์หนุ่มแว่นนิ่งค้างกับปฏิกิริยาที่เขาได้เห็น ในขณะที่เขาลุกขึ้นค่อยๆ สบตามองดวงตาคู่สวยที่หลบใบหน้าเขา "..." ก่อนฝ่ามือหนาจะขยับมือรอยแผลเป็นข้างหนึ่ง ทาบลงบนแก้มของตัวเอง แม้ว่าแก้มทั้งสองข้างจะแดงทีละนิดแล้วก็ตาม เรียวยะไม่เคยรู้ว่าตัวเองได้ทำสีหน้าแบบนั้นมาก่อน หรืออาจจะเป็นสิ่งที่เขาหลบซ่อนความรู้สึกนี้เอาไว้

ไม่รู้ว่าใช่ความหนาว หรือหัวใจที่เต้นระสับระส่ายตอนนี้ไหม แต่ว่า "พี่ครับ" นัยต์ตาสองสี ช้อนสายตามองอย่างช้าๆ "จะรอคำตอบนั้นนะ" อ่า ตัวเขา สามารถคาดหวังคำตอบตอนได้เห็นปฏิกิริยาแบบนี้ได้ไหมนะ? --

[@thk-kazeyamaryoya.bsky.social] (แวะมาแปะโมเม้นเมื่อนานมาแล้วค่ะ//ยืนตัวแดง) “ พี่ครับ ” “ ผมรักพี่นะ ” เมื่อเคนโซได้ยินคำตอบ นัยตาเล็กๆก็ปรากฏขึ้นบนดวงตาของเขา เสียงหัวใจเต้นถี่ จนกวนสมาธิ ใบหน้าเริ่มร้อนฉ่าขึ้นมาจนต้องเอามือบังไว้ ก่อนเขาจะตอบด้วยเสียงที่แผ่วเบา “ อืม….. ” “ ผมขอคิดดูก่อนนะครับ…. ” . . .