Inlay

มิวเซียมจริง ๆ ทุกสิ่งที่เราอ้อบเสส เราโยนไว้ในงานเขียนหมดแล้ว

โตมากับเพลงตุ๊กตาผี ทำนอง ‘หนูอยากกลับบ้าน’ ดังในหัวตลอดทาง ทุกวันนี้ก็ยังร้องได้ หลอนหูไม่หาย 555555 ส่วนตัวเราคุ้นกับตุ๊กตาในเวอร์ชั่นละครมากกว่า แต่พอโตมาได้อ่านวรรณกรรมต้นฉบับแบบนี้ จากความกลัวเลยมีความรู้สึกอื่นเข้ามาแทนที่ มองว่าเป็นเรื่องผีที่ tragic มากกว่าจะน่ากลัว

ส่วนตัวไม่ชอบเสพเรื่องผีเท่าไร แต่อ่านเล่มนี้ได้ไม่ติดเลย 🥺 ทุกหน้ากระดาษกระตุ้นความอยากรู้ พาเราไปสู่บทสรุปในตอนท้ายที่เรียกความเห็นใจออกมาได้มากกว่าความรู้สึกขนหัวลุก ;-; เป็นวรรณกรรมที่ส่งเสียงเพื่อ ‘ผู้ที่ไร้ปากไร้เสียง’ ได้ก้องดัง งานเขียนดี ๆ อีกชิ้นที่ควรค่าแก่การอ่านคับ

— ตุ๊กตา 🧸 วรรณกรรมที่มาพร้อมเสียงร้อง ‘หนูอยากกลับบ้าน…’ (เป็นเพลงที่เคยหลอนหูเราในวัยเด็กมาก) เมื่อเด็กหญิงบูรณาได้ ‘ตุ๊กตา’ ตัวใหม่มาครอบครอง เธอก็เริ่มมีพฤติกรรมแปลกประหลาดที่หาคำอธิบายไม่ได้ ไหนจะเสียงคร่ำครวญต่างภาษาที่ดังแว่ว ๆ มาในยามค่ำคืนอีก… #โอฟีเลียรี้ด

เปิดได้ใบเดิมห้ารอบเลยละวันนี้ ลองเปิดเดี่ยว เปิดหลายใบแบบเปลี่ยนคำถาม ก็ยังออกใบเดิมซ้ำ ๆ คิดว่าตัวเองสับไพ่ไม่แตกเลยสับเปิดใหม่ ก็ยังออกอีก ความรู้สึกแบบ อาธีนากำลังโทรจิกคุณ 55555555555 🧎‍♀️

เขียนมาจากรูปนี้น่ะทุกคน (คุยกับใคร) เวลาพูดถึงคลีโอพัตรา เรานึกถึงรูปนี้ก่อนเลย ชอบมาก ตัวแม่ ตัวตึงแห่งอียิปต์ อะโฟรไดทีมาแล้วจ้า >.< (ชื่อภาพ The Meeting of Antony and Cleopatra, 1885)