Din definisjon er nærmast synonym med "dumme folk" eller "tomsingar". Det synst eg er uærleg mot arven etter samfunnsforskarar som Ottar Brox og politikarar som Hartvig Sætra, som altså nytta merkelappen om seg sjølv. Det gjorde også "populistiske arbeidsgrupper" i Bergen. (1/2)
Definisjonane blir kjent att av folk som jobbar med feltet. Eg har allereie vist til eit konkret døme med utgåva av tidsskriftet Agora, som refererer til mykje oppdatert forsking.
Ja, det er avstand mellom Gerhardsen og Trump. Det er også avstand mellom Raudt og Høgre, men begge er demokratiske.
Du hoppar bukk over sentrale sider ved norsk (og amerikansk) historie med den heimesnekra definisjonen din. (2/2)
Eventuelt kor lite fruktbart det er å ta eit omgrep, fjerne innhaldet og lage ein eigen definisjon, og så bli forferda over at nokon seier at det er ikkje er riktig bruk av omgrepet.
Det er ingen av artiklane der som går god for at populisme først og fremst handlar om "enkle løsninger på kompliserte problem" heller.
Jo, arbeidarrørsla har utspringet sitt i populisme. Det tyder ikkje at ALLE populistar har noko med arbeidarrørsla å gjera. Ser du skilnaden?
Ja, så klart er "folket" og "eliten" sosiale konstruksjonar. Det same er pengar, utan at det gjer at det ikkje finst.
Eg meiner det er ganske opplagt kven Raudt og Enhedslisten siktar til. Det seier dei faktisk ganske opent.
Du greier nok fint å skilje mellom "demokrat" og "Norgesdemokratene", så eg trur fint du greier å skilje mellom Raudt og Ulstein også.
Eg les heller det som faktisk står, enn det som står "mellom linjene" når eg les faget mitt. Det er IKKJE din definisjon som blir nytta i dei relevante fagfelta her.
Det er ikkje alle populistar som reknar dei med "utdanning og kunnskap" som elite.
Ja, det er eg einig i. Eg seier ikkje at alle populistar har god analyse. For eksempel meiner eg at Ottar Brox traff spikeren på hovudet i kritikken sin av Nord-Norge-planen til Arbeidarparti-staten på 1960-talet. Han var heilt open populist.
