Inlay

พอมองกลับไปตอนเรียนมหาลัยฉันร้องเรื่องงานแค่ครั้งเดียวด้วยซ้ำ ช่วงอนสสอบคือสู้ตายขาดใจไม่มีน้ำตาสักหยด แต่พอมาทำงานจริงฉันร้องไห้นับครั้งไม่ถ้วน ร้องแม่งทุกเดือน ชีวิตวัยทำงานโหดร้ายชิบหาย คนรุ่นก่อนส่งต่ออะไรให้คนรุ่นหลังวะ

ไม่เคยอยากมีตำแหน่งสูงๆ หรือก้าวไปจนถึงจุดสูงสุดของอาชีพเลย มันเหนื่อย เห็นสภาพผู้บริหารแต่ละคนแล้วก็ อืม ไม่รู้แบกความเครียดความทรมานไว้เท่าไหร่ มีเงินแต่สุขภาพกายใจพังก็ต้องเอาเงินไปรักษากะหมออยู่ดี ฉันแค่ต้องการชีวิตที่มีกินมีใช้ ไม่ขัดสน ไม่เป็นหนี้ ไม่ต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องยุ่งยากเสี่ยงเป็นเสี่ยงตาย แค่อยากใช้ชีวิตให้สบายไปวันๆ แต่ทุกอย่างก็คงยากไปหมดเพราะดันเกิดในประเทศนี้