Inlay

#KMI_SotsugyoShiki “ยินดีด้วยนะ” ผมกล่าว เธอจึงยิ้มให้ เมื่อเดินออกจากประตูรั้ว กลีบระเรื่อร่วงโรยรา เราหัวเราะด้วยกันอีกครั้ง ท่ามกลางสีชมพูบอกลา เหมือนกับวันคืนที่ก้าวเข้ามาในโรงเรียนเป็นครั้งแรก เมื่อปิดฉากด้วยรอยยิ้ม ผมจึงวาดหวังขอให้เส้นทางของเธอนับจากนี้เป็นต้นไปโรยด้วยกลีบดอกไม้ เสียงหัวเราะ และความหวัง

#KMI_SotsugyoShiki หญิงสูงวัยขยับกล้องพกพาในมือขึ้นมาเล็งถ่ายภาพ “ย่าต้องกดตรงนี้ใช่ไหม ?” เด็กชายที่อ่อนวัยกว่าพยักหน้า ก่อนขยับไปหาที่ชายของตน ไดเซนก้มลงเล็กน้อย บรรยากาศพาให้นึกย้อนถึงช่วงเวลาเก่า ๆ แม้จะไม่มากมาย แต่ก็ช่างน่ายินดีที่ได้เกิดขึ้น คงเป็นครั้งสุดท้ายกับชุดเครื่องแบบนี้ และครั้งสุดท้ายกับการเป็นนักเรียนมัธยมปลาย ต้องบอกลาแล้ว ขอบคุณสำหรับที่ผ่านมานะ

#KMI_KokoroNoTegami ✉️ ยามความในลอยล่อง 🌸 (unofficial event) “ จดหมายสีขาวลอยล่องสวนกระแสลม นักเรียนชายหญิงวิ่งสวนกันเพื่อไล่ตามจดหมายความในใจอันน่าอาย ” “ มาแฉกันแบบนี้ใครจะยอมเล่า !? ” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

#KMI_Nyugakushiki [ 3 เมษายน 2015 | ปฐมนิเทศช่วงเช้า] ฤดูใบไม้ผลิเวียนมาอีกครา รู้ตัวอีกทีก็เลื่อนจากน้องเล็กในโรงเรียนมาเป็นรุ่นพี่บ้างแล้ว "สวัสดีครับ เธอเองก็มาชมซากุระเหมือนกันรึเปล่า?" เจ้าตัวฉีกยิ้มสดใสให้กับคนที่ตนเองบังเอิญเจอ มือรับกลีบดอกซากุระที่ร่วงโรยลงมาก่อนเป่าไปทางนั้นเบาๆ "ขอให้เป็นวันที่ดีนะครับ^^"

#KMI_KokoroNoTegami วันศุกร์ของฤดูใบไม้ผลิวนมาอีกคราว วันนี้มีจดหมายแผ่นหนึ่งลอยผ่านมาตรงหน้าคุณ ลายมืออ่านยาก ดูเขียนขึ้นแบบขอไปที แต่กลับมาปรากฎในมือคุณได้อย่างกับจงใจ มุมขวาล่างของแผ่นกระดาษดังกล่าวประทับชื่อผู้เขียนไว้ว่า [ โคโบะ ริวอิจิ ] ใครกันนะ ? [กดหยุดgif/วิดีโอเพื่อดูจดหมายที่ได้รับได้ที่ด้านล่างโพสนี้] CW/TW : มีผลลัพธ์ที่อาจสร้างความไม่สบายใจได้บางอัน

#KMI_SotsugyoShik มาส่งๆพี่ๆเรียนจบ เหล่าผู้อยู่เบื้องหลังของเฮียวโดมาเสมอ

#KMI_SotsugyoShiki #KMI_โรลเปิด 13:00 น. จู่ๆ ก็มีเสียงอันคุ้นเคยเดินตรงมาที่คุณอีกครั้ง เหมือนกับช่วงเปิดเทอมไม่มีผิด ”ถึงจะเล็กน้อยก็เถอะww” หญิงสาวหัวแหลมๆยื่นขนมให้กับคุณ(อีกแล้ว) พร้อมรอยยิ้มร่า และดูเหมือนว่าขนมจะใหญ่กว่าครั้งก่อนๆล่ะ (ทุกๆคนสามารถมาแจมสั้นๆกันได้เลยนะคะ✨ หรือจะวิ่งราวยังได้(?) )