Inlay

ถ้อยคำของเขาค่อยๆ ซึมลึกเข้าสู่ความทรงจำ ในตอนนี้คอราเลียไม่อาจพูดได้ว่าจะทำอย่างนั้น อย่างที่เขาบอก กล่าวออกมาอย่างเข้มแข็งว่าจะไม่มีวันหยุด แต่ในคืนนี้ หน้าชายหาดร้างผู้คน ท่ามกลางคลื่นทะเลและสายลม อย่างน้อยที่สุดเธอจะก็จดจำได้ตลอดไปว่าเขาเคยเอ่ยมัน +

มีเสียงวี้ดว้ายเล็กน้อยเมื่อร่างกายถูกอุ้มจนลอยขึ้น หากแต่คำขู่หลังที่อาจสร้างความกลัวกลับเป็นตรงกันข้าม "นายจะโยนฉันลงน้ำจริงๆ เรอะ!?" เด็กสาวแสร้งทำเป็นตกใจ ดิ้นพอเป็นพิธี ก่อนจะวาดแขนคล้องคอคนตัวสูงไว้แนบแน่น เอาสิ โยนตอนนี้คงได้มีหวังหน้าคว่ำชิมน้ำทะเลลงไปด้วยกันทั้งคู่ "ฉันไม่ยอมเละเทะคนเดียวหรอกนะ" +

"ถ้าเราเปียกทั้งคู่ ขากลับนายหนาวตายแน่" หล่อนขู่บ้าง ถ้าจะนับว่ามันเป็นการขู่น่ะนะ เพราะแน่นอนว่าคอรัลจะทำแบบเดิม อาศัยเอาแผ่นหลังกว้างปกป้องตัวเองจากลมทะเล... และไม่แน่ว่าอาจได้แนบใบหน้าซบลงไปเพื่อแสวงหาไออุ่นสักเล็กน้อยอีกคราว จบค่ำคืนนี้ด้วยอะไรที่น่าจดจำมากกว่าการทะเลาะกันอย่างทุกที

เธอปิดเปลือกตาแล้วก็สูดลมหายใจลึกเข้าปอดจนเกิดเสียง รับเอากาศชื้นๆ เข้าสู่โพรงจมูกที่ยังคงเจ็บแสบ เมื่อพร้อมแล้วจึงคว้ามือของเขาที่รออยู่ ฉุดกระชากให้ออกวิ่งเต็มแรงโดยไม่ทันตั้งตัว ไม่สนใจแม้กระทั่งว่ายานพาหนะที่พาพวกเขามาถึงที่นี่จะอยู่ในสภาพไหน เส้นผมสีแดงเข้มพลิ้วไปตามลม หล่อนวิ่งและวิ่ง โดยไม่รู้ว่ากำลังพาตัวเองไปไหน +

บางทีสุดท้ายมันก็อาจจะเป็นแค่การวิ่งวนไปวนมาบนชายหาด เตะน้ำทะเลที่สาดขึ้นมาเล่นอย่างไร้สาระ และบางทีผู้ร่วมทริปของเธออาจจะมีแต่คำถามว่าทำไปทำไม แต่กระนั้น— เธอก็หัวเราะออกมาจนได้ ไร้คำพูดอธิบายใดๆ คนปากแข็งก็คือคนปากแข็ง แถมยังร้องไห้ก็ไม่เก่ง แต่คอรัลเชื่อ... ว่าไฮยาซินธ์จะเข้าใจ นี่อาจจะเป็นข้อดีเดียวของการเป็นคนดื้อด้านประเภทเดียวกันกระมัง

"ซึ่งฉันไม่สนหรอก" เธอแค่นหัวเราะ "ความเห็นของคนอื่นน่ะนะ" และพระจันทร์ก็กำลังมองดูเธอที่ยอมพูดเรื่องเหล่านี้ให้ไฮยาซินธ์ฟังอย่างกับคนโง่เง่าเช่นกัน "แต่ว่าบางครั้งมันก็มีเหตุผลที่ดีพอจะต้องฟัง และมันชัดเจนอยู่แล้ว อยู่ที่ว่าจะยอมรับได้เมื่อไหร่" ยังหรอก ยังไม่ใช่ตอนนี้ คอราเลียขึ้นชื่อเรื่องดื้อด้านอย่าบอกใคร แม้จะรู้ว่าอย่างไรก็อาจไม่มีวันชนะ "ฉันแค่ทำใจไม่ได้สักที"

น่าแปลกที่มันไม่ได้ฟังดูเหมือนประโยคจิกกัด ประชดประชัน หรือแม้แต่ดื้อรั้นไม่ยอมแพ้ เป็นเพียงน้ำเสียงของหญิงสาวที่ไม่อยากเล่นสนุกเพียงลำพัง ลมหายใจกระชั้นขึ้นจากการวิ่งเมื่อครู่ ปนด้วยเสียงหัวเราะแผ่วจางในอากาศ นี่อาจเป็นวิธีการงอแงของคนที่ไม่ชอบร้องไห้ +

ความหวังดีของผู้ชายตรงหน้าถูกตอบรับด้วยท่าทางคุ้นตา หล่อนระบายรอยยิ้มอย่างเบาบาง ดวงตาหยีลงเป็นวงโค้งเหมือนพระจันทร์ที่ล้อมรอบด้วยดวงดาวเล็กๆ ที่เรียกว่ารอยกระ ภายในลูกแก้วสีเขียวสดมีประกายอ่อนจางที่อาจทำให้ใครบางคนนึกถึงเด็กสาวใสซื่อในวันวาน "โอเค" +