9/9 Zoals Simon Carmiggelt schreef: “Mijn liefde voor het openbaar vervoer wordt, geloof ik, niet beantwoord.”
En hij had nog nooit moeten horen dat de NS niks beters wist te doen dan het aanbieden van een kopje koffie.
2/9 Ik bereik Utrecht. Daar eindigt de trein. Er is een draadbreuk op weg naar Arnhem. Gelukkig rijdt de volgende trein wel.
8/9 In de afgelopen tijd hebben we alleen prijsverhogingen gezien. Ik heb een kortingkaart waar ik steeds minder aan. Ik heb me al aangeleerd dat ik twee treinen te vroeg moet nemen. Volgende week moet ik in Tilburg spreken en zekerheidshalve reis ik een dag eerder en boek ik een hotel.
PS: Ik ben 36 euro lichter maar dat is minder erg dan het dubbeltje dat ik mag betalen voor het koffiebekertje. Dit is allemaal op zo veel manieren verkeerd.
1/9 Oké, draadje over de NS. Ik moet van Amsterdam naar Doetinchem. Eerst is er maar een halve trein. Gelukkig vind ik een zitplaats in de stiltecoupé en is het daar ook stil.
5/9 Ik wil alleen maar weten: hoe laat is er een bus? Kan ik überhaupt nog naar Arnhem? Maar er is helemaal niemand om informatie te vragen.
EN HET PROBLEEM WAS AL BEKEND TOEN WE UIT UTRECHT VERTROKKEN.
6/9 Waarom laat je mensen in een trein stappen waarvan je al weet dat die nooit op de bestemming kan aankomen? Had het, als je het te laat ontdekt, omgeroepen in Driebergen-Zeist.
7/9 De organisatie in Doetinchem stuurt nu een taxi. Nogal een uitgave om te herstellen wat de spoorwegen niet kunnen.
3/9 Ik heb een duur eersteklaskaartje gekocht (ik moet een lezing voorbereiden). Mijn korting in de avondspits is allang afgeschaft. Het is wat lullig dat ik in een trappenhuis moet zitten, waar mensen telefoongesprekken voeren.
4/9 Enfin. De trein vertrekt naar Arnhem. In Ede-Wageningen rijdt die niet verder. Iedereen kan uitstappen en je ziet verder maar. Er is niemand die vragen kan beantwoorden. De NS biedt een lullig kopje koffie aan.