Inlay

'หมอวรงค์' ค้าน 'บำนาญ สส.ตลอดชีพ-คงผู้ช่วย 8 คน' ชี้ 'ระบบบ้านใหญ่' ใช้ภาษีประชาชนดูแลผู้สมัครสอบตก auser15 Wed, 2026-06-17 - 15:25 นพ.วรงค์ เดชกิจวิกรม สส.บัญชีรายชื่อ หัวหน้าพรรคไทยภักดี แถลงถึงกรณีที่ กมธ.กิจการสภา มีมติทบทวนบำนาญอดีตสมาชิกรัฐสภาตลอดชีพ โดยให้มีระยะเวลาการดำรงตำแหน่งรวมทุกวาระตั้งแต่ 48 เดือนหรือ 4 ปี รวมถึงการคงไว้ของจำนวนผู้ช่วย สส. 8 คน ชี้ระบบบ้านใหญ่ใช้ตำแหน่งผู้ช่วย สส. เป็นโควตาดูแลผู้สมัครที่สอบตก โดยไม่ต้องจ่ายเงินเอง ส่วนบำนาญตลอดชีพก็ทำให้ภาษีประชาชนต้องแบกรับภาระดูแล สส.ที่หมดอำนาจหน้าที่แทนนายทุน 17 มิถุนายน 2569 พรรคไทยภักดี เปิดเผยว่า นพ.วรงค์ เดชกิจวิกรม สส.บัญชีรายชื่อ หัวหน้าพรรคไทยภักดี แถลงถึงกรณีที่คณะกรรมาธิการ กิจการสภา มีมติทบทวนบำนาญอดีตสมาชิกรัฐสภาตลอดชีพ โดยให้มีระยะเวลาการดำรงตำแหน่งรวมทุกวาระตั้งแต่ 48 เดือนหรือ 4 ปี รวมถึงการคงไว้ของจำนวนผู้ช่วย สส. 8 คน ว่า ตนไม่เห็นด้วย ยืนยันว่า ทั้ง สส.และ สว.ส่วนใหญ่ที่อ้างว่าเป็นตัวแทนของประชาชน มาปกป้องดูแลผลประโยชน์ของพี่น้องประชาชน แต่สุดท้ายก็ทำเพื่อประโยชน์ส่วนตัว บทสรุปของคณะกรรมาธิการกิจการสภาครั้ง ถือว่า ฝืนความรู้สึกของประชาชน นพ.วรงค์ ยังขยายความว่า ผลประโยชน์เหล่านี้ล้วนมีรากฐานมาจากเรื่องบ้านใหญ่ทั้งสิ้น เป็นผลพวงของระบบการเมืองบ้านใหญ่ที่เข้ามามีอิทธิพลทางการเมือง เพื่อให้ดูแลหัวคะแนน แม้แต่ สส.ที่เข้ามาทำหน้าที่ในสภา บ้านใหญ่ก็ยังเลี้ยงดูโดยยังได้รับเงินเป็นรายเดือน จึงไม่แปลกใจที่ สส.เหล่านี้ เมื่อถึงเวลาต้องโหวต ก็โหวตตามใบสั่ง ไม่ได้โหวตตามใจพี่น้องประชาชน "ผมขอท้าว่า มีนายทุนบ้านใหญ่ยังจ่ายเงินดูแลรายเดือนให้ สส.ที่ขณะนี้เป็น สส.อยู่ในสภา แต่วันใดที่หมดตำแหน่งหน้าที่สอบตก ก็ต้องไปแบมือขอ จึงต้องใช้วิธีการเอาภาษีของประชาชนมาดูแล สส.ที่ไม่ได้มีบทบาทหน้าที่ต่อไป เท่ากับว่าระบบบ้านใหญ่ กำลังสร้างปัญหาให้กับการเมือง โดยใช้เงินของนายทุนเข้ามาดูแล สส.วันใดสส.หมดหน้าที่หมดตำแหน่งก็ใช้ภาษีของประชาชนในรูปการจัดตั้งกองทุนเพื่อผู้เคยเป็นสมาชิกรัฐสภา" นพ.วรงค์ กล่าว นพ.วรงค์ กล่าวอีกว่า ส่วนการคงไว้ของผู้ช่วย สส. 8 คนก็เป็นผลพวงมาจากบ้านใหญ่ โดยมีการเรียกตำแหน่งจาก 8 คนนี้ ไปเป็นโควต้าของส่วนกลาง เพื่อไปดูแลผู้สมัครที่สอบตก เพื่อที่จะไม่ต้องจ่ายเงินมากโดยเอาภาษีของประชาชนมาจ่ายแทน แม้แต่ สว.ที่สังกัดค่ายสีต่างๆ ก็ถูกดึงผู้ช่วยไปให้กับบ้านใหญ่ เพื่อที่บ้านใหญ่ไม่ต้องจ่ายเงิน ซึ่งเรื่องนี้ตนขอคัดค้านเพราะถือว่า การเมืองระบบบ้านใหญ่ คือ เผด็จการรูปแบบหนึ่งที่ไม่ตอบสนองประชาชน นพ.วงรงค์ กล่าวว่า ขอเรียกร้องให้ สส.ทุกคน ให้เสียสละและมีสติ เพราะ สส.คือตัวแทนของประชาชน แต่กลับไม่ตอบสนองประชาชน และที่ กมธ.กิจการสภา จะตั้งคณะอนุ กมธ.ขึ้นมาศึกษาในเรื่องนี้ ที่มีสส.อยู่ด้วย นั้นถือว่าไม่เป็นธรรม เพราะมีผลประโยชน์ทับซ้อน ทางออกที่ดีที่สุด คือต้องถามประชาชน และขอเรียกร้องให้ประธานสภาฯ สอบถามไปยังประชาชนว่า คิดอย่างไร ต้องการให้ สส.มีบำนาญเลี้ยงดูตลอดชีวิต และต้องมีผู้ช่วยสส. 8 คนหรือไม่ เพราะจากที่ตรวจสอบข้อมูลในสภา พบว่า มีสส.หลายคนที่มีจิตสำนึกที่ดี ตั้งผู้ช่วยสส.ไม่เกิน 3 คน เช่นเดียวกับตน น.พ.วรงค์ กล่าวด้วยว่า ส่วนกรณีที่กมธ.กิจการสภา เห็นสมควรตั้งงบดูแลอาหารให้ข้าราชการ โดยไม่เชื่อมโยงกับการยกเลิกอาหารของ สส.โดยเฉพาะอาหารมื้อเย็นที่สภาจะต้องดูแลเจ้าหน้าที่ ซึ่งเรื่องนี้ตนเห็นด้วยว่า ไม่ควรที่จะนำมาปะปนกับอาหารของ สส. * ข่าว * การเมือง * วรงค์ เดชกิจวิกรม * บำนาญอดีตสมาชิกรัฐสภา * พรรคไทยภักดี

'อนุทิน' ดึงอำนาจกำกับดูแล EEC คืนจาก 'พิพัฒน์' auser15 Wed, 2026-06-17 - 14:16 'อนุทิน' ดึงอำนาจกำกับดูแล EEC คืน หลัง ครม.มีมติรับทราบ สำนักนายกฯ เสนอยกเลิกคำสั่งให้ 'พิพัฒน์' กำกับดูแล คกก.นโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก - พิพัฒน์ยืนยันไม่มีรอยร้าวในพรรคภูมิใจไทย ปัดโยงปมไม่แก้สัญญารถไฟเชื่อม 3 สนามบินของภาคเอกชน แฟ้มภาพพรรคภูมิใจไทย 17 มิถุนายน 2569 Thai PBS รายงานว่า ในการประชุมคณะรัฐมนตรี (ครม.) เมื่อวันที่ 16 มิ.ย. ที่มี นายอนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรี และ รมว.มหาดไทย เป็นประธาน มีมติรับทราบตามที่สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี เสนอคำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรีที่ 233/2569 เรื่อง แก้ไขเพิ่มเติมคำสั่งมอบหมายและมอบอำนาจให้รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีปฏิบัติราชการแทนนายกรัฐมนตรี เนื้อหาว่า ตามที่ได้มีคำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรี ที่ 82/2569 เรื่อง มอบหมายและมอบอำนาจให้รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีปฏิบัติราชการแทนนายกรัฐมนตรี ลงวันที่ 7 เม.ย.2569 นั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 10 และมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ.2534 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2545 มาตรา 11 (2) และมาตรา 12 แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ.2534 มาตรา 38 และมาตรา 53 แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ.2534 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ 7) พ.ศ.2550 มาตรา 90 แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ.2551 ประกอบกับพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการมอบอำนาจ พ.ศ.2550 จึงให้แก้ไขเพิ่มเติมคำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรี ที่ 82/2569 เรื่องมอบหมายและมอบอำนาจให้รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีปฏิบัติราชการแทนนายกรัฐมนตรี ลงวันที่ 7 เม.ย.2569 ดังนี้ รองนายกรัฐมนตรี นายพิพัฒน์ รัชกิจประการ ให้ยกเลิกข้อ 1.2 (สำนักงานคณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก) ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป นอกจากนี้ คณะรัฐมนตรี ยังมีมติรับทราบตามที่สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรี เสนอคำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรีที่ 234/2569 เรื่อง แก้ไขเพิ่มเติมคำสั่งมอบหมายและมอบอำนาจให้รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีปฏิบัติหน้าที่ประธานกรรมการ และมอบหมายให้รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีปฏิบัติหน้าที่ประธานกรรมการ รองประธานกรรมการ และกรรมการในคณะกรรมการต่าง ๆ ตามกฎหมาย และระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี (ฉบับที่ 3) โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมคำสั่งมอบหมาย และมอบอำนาจให้รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีปฏิบัติหน้าที่ประธานกรรมการ และมอบหมายให้รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีปฏิบัติหน้าที่ประธานกรรมการ รองประธานกรรมการ และกรรมการในคณะกรรมการต่าง ๆ ตามกฎหมาย และระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 10 และมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ.2534 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ 5) พ.ศ.2545 มาตรา 11 และมาตรา 12 แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ.2534 มาตรา 38 แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ.2534 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ 7) พ.ศ.2550 ประกอบกับพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการมอบอำนาจ พ.ศ.2550 จึงให้แก้ไขเพิ่มเติมคำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรี ที่ 96/2569 เรื่อง มอบหมายและมอบอำนาจให้รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีปฏิบัติหน้าที่ประธานกรรมการ และมอบหมายให้รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรีปฏิบัติหน้าที่ประธานกรรมการ รองประธานกรรมการ และกรรมการในคณะกรรมการต่าง ๆ ตาม กฎหมาย และระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี ลงวันที่ 24 เม.ย.2569 ดังนี้ รองนายกรัฐมนตรี นายพิพัฒน์ รัชกิจประการ ให้ยกเลิกข้อ 1.1.3 (คณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก) ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป สั่ง ณ วันที่ 15 มิ.ย.2569 ยืนยันไม่มีรอยร้าวในพรรคภูมิใจไทย ปัดโยงปมไม่แก้สัญญารถไฟเชื่อม 3 สนามบินของภาคเอกชน Thai PBS ยังรายงานว่า นายพิพัฒน์ รัชกิจประการ รองนายกรัฐมนตรี และ รมว.คมนาคม กล่าวถึงกรณีคณะรัฐมนตรี (ครม.) มีมติรับทราบยกเลิกไม่ให้กำกับดูแลสำนักงานคณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (EEC) ว่า ไม่ทราบรายละเอียดของคำสั่งดังกล่าว ซึ่งเป็นการอ่านผ่านในที่ประชุม ครม.เพื่อให้รับทราบ รมว.คมนาคม ระบุอีกว่า ส่วนตัวไม่ได้มองว่าเป็นการถูกลดบทบาท และยืนยันว่า ไม่มีคำว่ารอยร้าวในพรรคภูมิใจไทย "พวกเราสามารถทำงานได้ทุกเรื่อง ถือว่าบทบาทของใครก็ของคนนั้น ผมทำได้ทุกหน้าที่ ไม่ใช่ปัญหา" นายพิพัฒน์ กล่าว ผู้สื่อข่าวถามว่า คำสั่งดังกล่าวเกี่ยวข้องกับการ ไม่แก้ไขสัญญาของภาคเอกชนกรณีรถไฟ 3 สนามบิน หรือไม่ รมว.คมนาคม กล่าวว่า ตนไม่ทราบเหตุผล ก่อนย้ำว่า ขอให้รอนายกรัฐมนตรีเดินทางกลับจากรัสเซียก่อน ทั้งนี้ มีรายงานว่า ชนวนเหตุสำคัญที่นายพิพัฒน์ ถูกกันออกจากพื้นที่ EEC เพราะไม่ยอมอนุมัติเรื่องการแก้ไขโครงการรถไฟความเร็วสูงเชื่อม 3 สนามบิน ทำให้โครงสร้าง และความสมบูรณ์ในพื้นที่ EEC ไม่สามารถเดินหน้าได้ * ข่าว * การเมือง * เศรษฐกิจ * EEC * อนุทิน ชาญวีรกูล * พิพัฒน์ รัชกิจประการ

สปสช.แจงบริการฮอร์โมนยืนยันเพศสภาพ ผ่านกระบวนการตามขั้นตอน ตั้งแต่ปี 2563 ยึดหลักวิชาการ-ดูแลความปลอดภัยผู้รับบริการ auser15 Wed, 2026-06-17 - 16:09 สปสช. ระบุบริการฮอร์โมนเพื่อการยืนยันเพศสภาพ เป็นสิทธิประโยชน์ด้านสร้างเสริมสุขภาพและป้องกันโรค ที่ผ่านการพิจารณาตามกลไกปกติของระบบหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ ตั้งแต่การเสนอประเด็น การทบทวนข้อมูลวิชาการ การหารือผู้เชี่ยวชาญ ราชวิทยาลัย หน่วยงานด้านสาธารณสุข และภาคประชาสังคม ก่อนเข้าสู่มติบอร์ด สปสช. ย้ำเป้าหมายหลักคือ ลดการใช้ฮอร์โมนเองนอกระบบ ดูแลสุขภาพกาย-สุขภาพจิต และจัดบริการภายใต้มาตรฐานทางการแพทย์ ภาพจาก: Open Access Government 17 มิถุนายน 2569 นพ.นิธิวัชร์ แสงเรือง รองเลขาธิการสำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ (สปสช.) เปิดเผยว่า การบรรจุบริการฮอร์โมนเพื่อการยืนยันเพศสภาพสำหรับบุคคลข้ามเพศและผู้มีความหลากหลายทางเพศในระบบหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ หรือสิทธิบัตรทอง เป็นการดำเนินงานตามกระบวนการพัฒนาสิทธิประโยชน์ตามปกติของ สปสช. ไม่ใช่การกำหนดสิทธิประโยชน์โดยเร่งรัดหรือข้ามขั้นตอน นพ.นิธิวัชร์ กล่าวว่า ข้อเสนอนี้เริ่มเข้าสู่กระบวนการตั้งแต่วันที่ 17 ธันวาคม 2563 จากการระดมสมองและจัดลำดับความสำคัญของข้อเสนอหัวข้อปัญหา/เทคโนโลยี จากกลุ่มผู้ป่วย ภาคประชาสังคม และประชาชนทั่วไป จากนั้นเข้าสู่กระบวนการคัดเลือกหัวข้อ ทบทวนวรรณกรรม ศึกษาข้อมูล และพิจารณาโดยคณะทำงานและคณะอนุกรรมการที่เกี่ยวข้องหลายชุด ก่อนเสนอให้คณะกรรมการหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ หรือบอร์ด สปสช. พิจารณาเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม 2568 “หากนับตั้งแต่ข้อเสนอเข้าสู่ระบบในปี 2563 จนถึงมติบอร์ด สปสช. ในปี 2568 จะเห็นว่าใช้เวลากว่า 5 ปี และเป็นการดำเนินงานตามขั้นตอนปกติของระบบหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ ตั้งแต่การรับฟังข้อเสนอ การทบทวนหลักฐาน การหารือผู้เชี่ยวชาญ ไปจนถึงการพิจารณาโดยคณะกรรมการตามกฎหมาย” นพ.นิธิวัชร์ กล่าว รองเลขาธิการ สปสช. กล่าวว่า ตามพระราชบัญญัติหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2545 คณะกรรมการหลักประกันสุขภาพแห่งชาติมีอำนาจกำหนดประเภทและขอบเขตบริการสาธารณสุขที่จำเป็นต่อสุขภาพและการดำรงชีวิต รวมถึงกำหนดหลักเกณฑ์การรับฟังความคิดเห็นจากผู้ให้บริการและผู้รับบริการ เพื่อประโยชน์ในการปรับปรุงคุณภาพและมาตรฐานบริการสาธารณสุข สำหรับกระบวนการจัดทำข้อเสนอ สปสช. ได้หารือร่วมกับหน่วยงานวิชาชีพและผู้เกี่ยวข้องหลายภาคส่วน อาทิ ราชวิทยาลัยสูตินรีแพทย์แห่งประเทศไทย ราชวิทยาลัยอายุรแพทย์แห่งประเทศไทย ราชวิทยาลัยจิตแพทย์แห่งประเทศไทย ราชวิทยาลัยแพทย์เวชศาสตร์ครอบครัว สมาคมต่อมไร้ท่อแห่งประเทศไทย สมาคมเพศวิทยาคลินิก สมาคมเพื่อพัฒนาบริการสุขภาพคนข้ามเพศและเพศหลากหลาย กระทรวงสาธารณสุข หน่วยงานวิชาการ และองค์กรภาคประชาสังคมที่ทำงานด้านสุขภาพคนข้ามเพศ นพ.นิธิวัชร์ กล่าวว่า วัตถุประสงค์ของบริการนี้ไม่ใช่การเปิดให้ใช้ฮอร์โมนอย่างเสรี แต่เป็นการนำผู้ที่มีความจำเป็นต้องได้รับฮอร์โมนเพื่อการยืนยันเพศสภาพเข้าสู่ระบบบริการที่มีแพทย์และบุคลากรทางการแพทย์ดูแล เพื่อลดความเสี่ยงจากการซื้อยาใช้เอง ใช้ยาผิดวิธี หรือไม่ได้รับการติดตามผลอย่างเหมาะสม ซึ่งอาจนำไปสู่ภาวะแทรกซ้อนจากยาและผลกระทบต่อสุขภาพในระยะยาว “หลักสำคัญคือ ทำให้ผู้ที่จำเป็นต้องได้รับบริการเข้าถึงการดูแลที่ปลอดภัย มีการให้คำปรึกษา ประเมินสุขภาพ ตรวจทางห้องปฏิบัติการ จ่ายยาโดยหน่วยบริการที่มีความพร้อม และติดตามผลต่อเนื่อง ไม่ใช่ปล่อยให้ประชาชนต้องไปใช้ยาเองนอกระบบโดยไม่มีการดูแลทางการแพทย์” นพ.นิธิวัชร์ กล่าว บริการดังกล่าวจัดอยู่ในสิทธิประโยชน์ด้านการสร้างเสริมสุขภาพและป้องกันโรค โดยมีกลุ่มเป้าหมายประมาณ 20,000 คน ครอบคลุมบริการตามความจำเป็น ได้แก่ การให้คำปรึกษา การวินิจฉัย การประเมินสุขภาพ การตรวจข้อห้ามในการใช้ฮอร์โมน การจ่ายยาฮอร์โมน และการติดตามผลทางห้องปฏิบัติการ รวมถึงการเฝ้าระวังผลข้างเคียงอย่างต่อเนื่องตามมาตรฐานทางการแพทย์ นพ.นิธิวัชร์ กล่าวเพิ่มเติมว่า หน่วยบริการที่จะให้บริการได้ต้องเป็นหน่วยบริการในระบบหลักประกันสุขภาพแห่งชาติที่มีผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรม และมีศักยภาพในการให้บริการฮอร์โมนเพื่อการยืนยันเพศสภาพ ปัจจุบันมีหน่วยบริการที่ขึ้นทะเบียนศักยภาพบริการฮอร์โมนสำหรับผู้รับบริการอายุ 18 ปีขึ้นไปแล้ว 17 หน่วย และอยู่ระหว่างรอพิจารณาศักยภาพอีก 4 หน่วย “การออกแบบสิทธิประโยชน์นี้อยู่บนหลักการเดียวกับการพัฒนาสิทธิประโยชน์อื่นในระบบบัตรทอง คือ ต้องมีเหตุผลด้านสุขภาพ มีกระบวนการพิจารณา มีการรับฟังผู้เกี่ยวข้อง มีระบบบริการรองรับ และมีมาตรการกำกับคุณภาพ เพื่อให้ประชาชนได้รับบริการที่จำเป็น ปลอดภัย และลดความเสี่ยงต่อสุขภาพ” รองเลขาธิการ สปสช. กล่าว * ข่าว * สังคม * สิทธิมนุษยชน * คุณภาพชีวิต * สปสช. * สุขภาพ * ความหลากหลายทางเพศ * ฮอร์โมนยืนยันเพศสภาพ

เปิดเวทีรับฟังความคิดเห็นทั่วไปฯ 'หลักประกันสุขภาพคนพิการ' เพิ่มการเข้าถึง เป็นธรรม และเท่าเทียม auser15 Wed, 2026-06-17 - 13:51 สปสช. - สมาคมสภาคนพิการทุกประเภทฯ - มูลนิธิการดำรงชีวิตอิสระคนพิการ เปิดเวทีรับฟังความคิดเห็นทั่วไปฯ “หลักประกันสุขภาพคนพิการ” เพิ่มการเข้าถึงบริการสุขภาพอย่างทั่วถึง เป็นธรรม และเท่าเทียม พร้อมเผยความคืบหน้าการดำเนินงานตามข้อเสนอของคนพิการ 16 ประเด็นในรอบปีที่ผ่านมา เดินหน้าแล้ว 10 ประเด็น ครอบคลุมการสื่อสารสิทธิ การพัฒนาระบบดิจิทัล ลดอุปสรรคในการเข้าถึงบริการสุขภาพของกลุ่มคนพิการ สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ (สปสช.) ร่วมกับ สมาคมสภาคนพิการทุกประเภทแห่งประเทศไทย เครือข่ายคนพิการรักสุขภาพ และ มูลนิธิการดำรงชีวิตอิสระคนพิการ จัดเวทีรับฟังความคิดเห็นทั่วไป สำหรับผู้ให้และผู้รับบริการ “หลักประกันสุขภาพคนพิการ” เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2569 ที่ผ่านมา เพื่อเปิดพื้นที่ให้คนพิการและภาคีเครือข่าย ร่วมนำเสนอความคิดเห็น นำไปสู่การพัฒนา “ระบบหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ” หรือ บัตรทอง 30 บาท ให้สามารถเข้าถึงบริการสุขภาพที่จำเป็นได้อย่างทั่วถึง เท่าเทียม และเป็นธรรม นางสาวดวงนภา พิเชษฐ์กุล รองเลขาธิการสำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ กล่าวว่า การรับฟังความคิดเห็นในครั้งนี้ เป็นกลไกสำคัญตามพระราชบัญญัติหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2545 ที่กำหนดให้ สปสช. เปิดโอกาสให้ประชาชน ผู้รับบริการ ผู้ให้บริการ และภาคีเครือข่ายที่เกี่ยวข้อง มีส่วนร่วมสะท้อนปัญหา ความต้องการ และข้อเสนอแนะ ต่อการพัฒนาระบบบัตรทอง เพื่อให้การดำเนินงานเป็นไปอย่างโปร่งใส มีส่วนร่วม และตอบสนองต่อความต้องการของประชาชนได้อย่างแท้จริง ทั้งนี้ คนพิการเป็นกลุ่มประชากร ที่มีความต้องการด้านสุขภาพและการเข้าถึงบริการที่หลากหลาย การพัฒนาระบบหลักประกันสุขภาพสำหรับคนพิการ จึงจำเป็นต้องอาศัยมุมมอง และประสบการณ์ตรงจากผู้ใช้บริการ ครอบครัว องค์กรคนพิการ และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เพื่อร่วมกันออกแบบระบบบริการที่เหมาะสม ลดอุปสรรคในการเข้าถึงบริการ และสร้างความเท่าเทียมทางสุขภาพให้เกิดขึ้นอย่างเป็นรูปธรรม รองเลขาธิการ สปสช. กล่าวต่อว่า ที่ผ่านมา สปสช. ได้พัฒนาสิทธิประโยชน์ ระบบบริการ และกลไกคุ้มครองสิทธิสำหรับคนพิการอย่างต่อเนื่อง โดยข้อเสนอและเสียงสะท้อนจากเวทีรับฟังความคิดเห็นครั้งนี้ จะถูกนำไปใช้ประกอบการพัฒนานโยบาย สิทธิประโยชน์ และระบบบริการ เพื่อให้คนพิการสามารถเข้าถึงบริการสุขภาพที่จำเป็นได้อย่างทั่วถึง เท่าเทียม และเป็นธรรมมากยิ่งขึ้น นำไปสู่การยกระดับคุณภาพชีวิตและการสร้างระบบสุขภาพที่ไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง ด้าน นายวันเสาร์ ไซยกุล กรรมการหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ (บอร์ด สปสช.) ผู้แทนองค์กรเอกชนด้านคนพิการหรือผู้ป่วยจิตเวช กล่าวว่า จากการรวบรวมข้อเสนอแนะของคนพิการผ่านช่องทางต่าง ๆ ในรอบปีที่ผ่านมา มีข้อเสนอเพื่อพัฒนาระบบหลักประกันสุขภาพสำหรับคนพิการรวม 16 ประเด็น โดย สปสช. ดำเนินการแล้วเสร็จ 10 ประเด็น อยู่ระหว่างดำเนินการ 3 ประเด็น และอีก 3 ประเด็นแม้อยู่นอกเหนืออำนาจหน้าที่ของ สปสช. แต่ได้มีการประสานส่งต่อไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เพื่อผลักดันให้เกิดการดำเนินงานอย่างเป็นรูปธรรมต่อไป ทั้งนี้ ข้อเสนอที่ได้รับการขับเคลื่อนครอบคลุมหลายด้านสำคัญ โดยเฉพาะการสื่อสารสิทธิประโยชน์และข้อมูลสุขภาพให้เข้าถึงคนพิการได้มากขึ้น ทั้งการพัฒนาเว็บไซต์ของ สปสช. ให้รองรับโปรแกรมอ่านหน้าจอ (Screen Reader) การนำเครื่องมือ Accessibility Tool มาใช้เพื่ออำนวยความสะดวกแก่ผู้พิการทางการมองเห็น การจัดทำสื่อที่มีคำบรรยายและคำอธิบายภาพ รวมถึงการพัฒนาคู่มือสิทธิประโยชน์ในรูปแบบดิจิทัล เพื่อให้คนพิการสามารถเข้าถึงข้อมูลและใช้สิทธิได้อย่างสะดวกมากยิ่งขึ้น นอกจากนี้ สปสช. ยังได้พัฒนาระบบบริการและการเข้าถึงสิทธิอย่างต่อเนื่อง อาทิ การปรับปรุงระบบสายด่วน สปสช. 1330 ให้รองรับการใช้งานของคนพิการ การทบทวนหลักเกณฑ์ด้านกายอุปกรณ์และเครื่องช่วยความพิการ การพัฒนาฐานข้อมูลสิทธิประโยชน์และการจัดบริการร่วมกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง รวมถึงการส่งเสริมการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลและระบบการแพทย์ทางไกล (Telemedicine) เพื่อช่วยลดภาระการเดินทางและเพิ่มความสะดวกในการเข้าถึงบริการสุขภาพ นายวันเสาร์ กล่าวต่อว่า ผลการดำเนินงานที่เกิดขึ้นสะท้อนให้เห็นว่า ข้อเสนอจากคนพิการที่ส่งผ่านเวทีรับฟังความคิดเห็นไม่ได้หยุดอยู่เพียงการรับฟัง แต่สามารถนำไปสู่การพัฒนาและปรับปรุงระบบบริการในหลายด้านอย่างเป็นรูปธรรม ซึ่งช่วยลดอุปสรรคในการเข้าถึงสิทธิและบริการสุขภาพของคนพิการได้มากขึ้น ทั้งนี้ ยังคงมีอีกหลายประเด็นที่เครือข่ายคนพิการต้องการเห็นการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง และจะร่วมติดตามผลการดำเนินงานร่วมกับ สปสช. และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้ระบบหลักประกันสุขภาพสามารถตอบสนองต่อความต้องการของคนพิการได้ดียิ่งขึ้น * ข่าว * สังคม * คุณภาพชีวิต * สุขภาพ * สปสช. * คนพิการ

'นักกิจกรรม-องค์กรสิทธิ์' ยื่น กมธ.กฎหมายฯ ติดตามสิทธิประกันตัว 'เอกชัย หงส์กังวาน' รายงานข่าวและภาพโดยแมวส้ม auser15 Wed, 2026-06-17 - 11:45 ณัฏฐธิดา มีวังปลา พร้อมด้วย Thumb Rights และ Amnesty International Thailand ยื่น กมธ.กฎหมายฯ ติดตามสิทธิประกันตัว 'เอกชัย หงส์กังวาน' ชี้มีปัญหาสุขภาพต่อเนื่อง ต้องการรักษาภายนอกเรือนจำ 17 มิ.ย. 2569 เวลา 09.00 น. ที่ห้องแถลงข่าวรัฐสภา ถนนเกียกกาย “แหวน” ณัฏฐธิดา มีวังปลา พร้อมด้วย Thumb Rights และ Amnesty International Thailand ร่วมเข้ายื่นหนังสือต่อคณะกรรมาธิการการกฎหมาย การยุติธรรม และสิทธิมนุษยชน สภาผู้แทนราษฎร เพื่อขอให้ติดตามการให้สิทธิประกันตัวแก่ เอกชัย หงส์กังวาน ผู้ต้องขังระหว่างการพิจารณาคดีในชั้นฎีกา ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 110 โดยระบุว่ามีปัญหาสุขภาพที่จำเป็นต้องได้รับการรักษาและพักฟื้นอย่างเหมาะสมนอกเรือนจำ โดยมี รังสิมันต์ โรม สส.พรรคประชาชน ประธานคณะกรรมาธิการฯ พร้อมด้วย ปิยรัฐ จงเทพ สส.พรรคประชาชน รองประธานคณะกรรมาธิการฯ และ นรเศรษฐ นาหนองตูม ที่ปรึกษาคณะกรรมาธิการฯ เป็นผู้รับหนังสือ หนังสือระบุว่า สำหรับคดีดังกล่าว ศาลชั้นต้นมีคำพิพากษายกฟ้อง เนื่องจากเห็นว่าจำเลยไม่มีเจตนาขัดขวางขบวนเสด็จ แต่ศาลอุทธรณ์มีคำพิพากษากลับ ลงโทษจำคุก 21 ปี 4 เดือน ส่งผลให้เอกชัยถูกควบคุมตัวระหว่างรอการพิจารณาคดีของศาลฎีกา โดยได้ยื่นฎีกาเมื่อวันที่ 26 มกราคม 2569 ผู้ยื่นหนังสือระบุว่า ระหว่างถูกคุมขังมีรายงานว่าเอกชัยมีปัญหาสุขภาพอย่างต่อเนื่อง โดยเมื่อเดือนกันยายน 2566 เคยป่วยเป็นฝีในตับจากการติดเชื้อระหว่างถูกคุมขังในเรือนจำพิเศษกรุงเทพมหานคร และเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลราชทัณฑ์และโรงพยาบาลราชวิถี แพทย์วินิจฉัยว่าเกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรีย พร้อมแนะนำให้ติดตามอาการด้วยการตรวจ CT Scan ทุก 3-6 เดือน ต่อมา ภายหลังจากที่เอกชัยถูกควบคุมตัวที่เรือนจำกลางคลองเปรมในคดีนี้ตั้งแต่วันที่ 5 กันยายน 2568 สุขภาพของเอกชัยทรุดลงอีก โดยในเดือนมีนาคม 2569 มีอาการปวดบริเวณที่เคยรักษาฝีในตับจนต้องเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลราชทัณฑ์ ผลการตรวจอัลตราซาวด์ไม่พบการกลับมาของฝีในตับ แต่พบภาวะตับโตและม้ามโต นอกจากนี้ยังมีภาวะต่อมลูกหมากโต โดยยาที่ใช้รักษาส่งผลให้ความดันโลหิตลดลง จนเกือบเกิดภาวะลมแดดถึง 2 ครั้งในเดือนเมษายนที่ผ่านมา หนังสือระบุด้วยว่า ข้อเท็จจริงดังกล่าวสะท้อนว่านายเอกชัยยังจำเป็นต้องได้รับการติดตามรักษาและพักฟื้นอย่างต่อเนื่อง ขณะที่สภาพแวดล้อมภายในเรือนจำอาจเป็นปัจจัยที่ส่งผลให้สุขภาพทรุดโทรมลง อย่างไรก็ตาม ศาลฎีกามีคำสั่งไม่อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวมาแล้ว 3 ครั้ง โดยให้เหตุผลว่าเอกชัยยังสามารถเข้าถึงการรักษาพยาบาลภายในระบบราชทัณฑ์ได้ ทั้งนี้ ผู้ยื่นหนังสือระบุว่า เอกชัยมีประวัติการต่อสู้คดีทางการเมืองมาตั้งแต่ปี 2554 ตลอดระยะเวลากว่า 15 ปีที่ผ่านมา ได้รับการปล่อยชั่วคราวระหว่างการพิจารณาคดีมาโดยตลอด และไม่เคยมีพฤติการณ์หลบหนี ปัจจุบันคดีทางการเมืองส่วนใหญ่ได้สิ้นสุดลงแล้ว เหลือเพียงคดีนี้ที่อยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา ด้วยเหตุนี้ จึงขอให้คณะกรรมาธิการการกฎหมาย การยุติธรรม และสิทธิมนุษยชน ติดตามและตรวจสอบการให้สิทธิประกันตัวแก่เอกชัย เพื่อให้สามารถออกมารับการรักษาพยาบาลและพักฟื้นภายนอกเรือนจำได้อย่างเหมาะสม อันเป็นการคุ้มครองสิทธิขั้นพื้นฐานด้านการเข้าถึงการรักษาพยาบาล และสิทธิในการได้รับการปล่อยชั่วคราวระหว่างการพิจารณาคดี ซึ่งเป็นหลักการสำคัญของกระบวนการยุติธรรมและการคุ้มครองสิทธิมนุษยชน นรเศรษฐ์ นาหนองตูม ในฐานะที่ปรึกษาคณะกรรมาธิการการกฎหมายฯ ระบุว่า สำหรับกรณีดังกล่าว สิทธิในการรักษาตัวของผู้ต้องขังในเรือนจำ เป็นสิทธิของประชาชนทุกคน ตาม พ.ร.บ.ราชทัณฑ์ มาตรา 55 ในกรณีที่ผู้ต้องขังป่วย จำเป็นต้องรักษาเฉพาะด้าน หรือหากรักษาในเรือนจำแล้วอาการจะไม่ทุเลาดีขึ้น กรมราชทัณฑ์มีอำนาจที่จะส่งตัวผู้ต้องขังไปรักษายังโรงพยาบาลภายนอก เพื่อให้ได้รับการรักษาพยาบาลตามสิทธิอันพึงมี ตามกฎหมาย ซึ่งเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเฉพาะเจาะจงบุคคลใดบุคคลหนึ่งเท่านั้น แต่เป็นสิทธิของผู้ต้องขังทุกคนในเรือนจำ ด้าน รังสิมันต์ โรม กล่าวว่า ก่อนหน้านี้คณะกรรมาธิการฯ ได้เดินทางไปเรือนจำพิเศษกรุงเทพฯ และกระทรวงยุติธรรม หนึ่งในประเด็นที่เป็นห่วงคือสิทธิของผู้ต้องขังในมิติต่าง ๆ โดยคณะกรรมาธิการได้มีการตั้งอนุกรรมาธิการขึ้นมาในเรื่องการพัฒนาสิทธิผู้ต้องขัง ตนในฐานะประธานคณะกรรมาธิการฯ พร้อมที่จะรับเรื่องนี้ และนำไปดำเนินการต่อ รังสิมันต์ โรม ระบุว่าตนได้ติดตามเรื่องสุขภาพของเอกชัยมาตั้งแต่สภาชุดที่แล้ว เป็นห่วงว่าถ้าหากเอกชัยไม่ได้รับการรักษาที่ดีเพียงพอ ก็ไม่อาจมีผลลัพธ์ที่ดีแน่ ๆ ในฐานะที่เราเป็นมนุษย์ด้วยกัน และในฐานะที่เป็นผู้แทนราษฎรของประชาชน ก็พร้อมที่จะรับเรื่องนี้และดำเนินการอย่างเต็มที่ในกรอบการดำเนินงานของคณะกรรมาธิการฯ อีกทั้งระบุว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่สำคัญ สิทธิของเอกชัยตามที่นรเศรษฐ์ได้กล่าวไปข้างต้นนั้นเป็นไปตามกฎหมาย โดยไม่ได้ขอให้ปฏิบัตินอกเหนือหน้าที่โดยมิชอบ แต่ขอให้ปฏิบัติตามกฎหมายต่อทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน * ข่าว * การเมือง * สิทธิมนุษยชน * เอกชัย หงส์กังวาน * ณัฏฐธิดา มีวังปลา * Thumb Rights * แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล ประเทศไทย * กระบวนการยุติธรรม

'ไชยชนก' ยินดีฝ่ายค้านสอบโครงการ TH-AI Passport เผยยื่นเลยไม่ต้องรอเริ่มโครงการ auser15 Wed, 2026-06-17 - 13:34 'ไชยชนก ชิดชอบ' รัฐมนตรีว่าการกระทรวงดิจิทัลฯ ยินดีให้ฝ่ายค้านยื่นตรวจสอบโครงการ TH-AI Passport ได้เลยไม่ต้องรอให้โครงการเริ่ม พร้อมยืนยันว่าตรวจสอบแล้วถูกต้องตามระเบียบทุกประการ ขณะที่ประเด็นความรับผิดชอบของรัฐมนตรีนั้น มองว่าหน้าที่ของตนอยู่ในระดับมอบนโยบาย ไม่ใช่กระบวนการจัดซื้อจัดจ้างซึ่งเป็นหน้าที่ข้าราชการประจำ และยังอยู่ระหว่างเจรจาให้จ่ายงบตามการใช้จริง เพื่อให้ทั้งรัฐและประชาชนได้ประโยชน์สูงสุด ไชยชนก ชิดชอบ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม | ภาพจาก: กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม 17 มิถุนายน 2569 สำนักข่าวไทย รายงานว่า นายไชยชนก ชิดชอบ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม กล่าวถึงกรณีที่ฝ่ายค้านจะยื่นตรวจสอบโครงการ TH-AI Passport ทันทีที่มีการเปิดให้ลงทะเบียน ว่า สามารถยื่นได้เลยไม่ต้องรอให้โครงการเริ่ม ตอนได้ให้ปลัดกระทรวงดีอี และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องตรวจสอบแล้วพบว่าถูกต้อง ตามระเบียบตามระเบียบทุกอย่าง จึงถือเป็นเรื่องที่ตนไม่กังวล ฝ่ายค้านตั้งข้อสังเกตโครงการลักษณะนี้ หากมีข้อผิดพลาดผู้ที่รับผิดชอบคือข้าราชการประจำ แต่ในโครงการนี้รัฐมนตรีจะรับผิดชอบด้วยหรือไม่ นายไชยชนก กล่าวว่า ต้องดูตามสัดส่วนที่มีความเกี่ยวข้อง สำหรับตนเองได้เข้ามาดูเรื่องการมอบนโยบาย พร้อมตรวจสอบและรับฟังความเห็นเพิ่มเติม แม้กระทั่งทำประชาพิจารณ์มาแล้ว แนะนำข้อมูลไปเจรจาภาครัฐเพื่อให้มั่นใจว่าภาครัฐได้ประโยชน์เพิ่มขึ้น งบประมาณถูกใช้อย่างคุ้มค่า และโครงการเป็นไปตามนโยบายของรัฐบาล ส่วนอื่นที่มีความกังวล ก็ต้องเป็นหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการ “ส่วนตัวคิดว่านโยบายคือรัฐมนตรีไม่สามารถเข้ามาแทรกแซงในเรื่องของกระบวนการจัดซื้อจัดจ้างได้ แล้วจะให้รัฐมนตรีมาร่วมรับผิดชอบด้วย ผมว่าสิ่งนี้เป็นสิ่งที่ต้องดูตามความเหมาะสม แต่ผมยืนยันไม่ว่าอย่างไรก็ตามข้อสงสัยต่าง ๆ มีการสั่งการให้ตรวจสอบ และข้าราชการที่เกี่ยวข้องได้ยืนยันแล้ว ผมก็เชื่อมั่นตามที่เขายืนยัน” นายไชยชนก กล่าวว่า หากฝ่ายค้านจะเดินหน้าตรวจสอบโครงการนี้ก็ยินดีใช่หรือไม่ นายไชยชนก กล่าวว่า ต้องมีการตรวจสอบอยู่แล้วและจริงๆ ต้องขอบคุณฝ่ายค้าน ทุกอย่างต้องมีการตรวจสอบอยู่แล้ว แต่ไม่มีทางเป็นไปได้ที่รัฐมนตรีจะรู้ทุกขั้นตอน ทุกรายละเอียดของโครงการ จึงชอบให้มีการตรวจสอบ เพื่อให้ทุกโครงการที่ทำเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ ที่ผ่านมาถูกโจมตีในประเด็นนี้เยอะ มองว่าเป็นเรื่องการเมืองหรือไม่ นายไชยชนก กล่าวว่า ตอนแรกคิดว่าเป็นประเด็นการเมืองอย่างเดียว เพราะเริ่มจากคำถามว่าใช้งบประมาณคุ้มค่าหรือไม่ เป็นผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพหรือไม่ พอมาถึงจุดนี้ก็เห็นแล้วว่าผลิตภัณฑ์ มีคุณภาพและใช้งบประมาณอย่างคุ้มค่า สุดท้ายก็ถูกโยกไปตั้งคำถามที่ TOR เมื่อเห็นว่าทำตามระเบียบ ก็ไปพูดเรื่องภาคเอกชน จึงต้องติดตามดูแต่ยังยืนยันว่า นโยบายที่มอบไปยึดประโยชน์ของประชาชน ขณะนี้กำลังอยู่ระหว่างการเจรจาเรื่องราคาให้จ่ายตามจริง หากลงทะเบียนแล้ว 5 ล้านสิทธิ์ แต่มีบางคนไม่ได้ใช้งาน ก็ไม่จำเป็นต้องจ่ายงบประมาณ 1,600 ล้านบาท จึงคิดว่าทุกอย่างเป็นไปในทางที่รัฐและประชาชนได้ประโยชน์เพิ่มขึ้น จึงยืนยันในสิ่งนี้ สิ่งที่ตั้งคำถามคือไม่อยากให้รัฐมนตรีโยนหรือผลักภาระให้กับข้าราชการประจำหากต้องรับผิดชอบ นายไชยชนก กล่าวว่า ไม่ใช่การโยนเรามีสัดส่วนที่ต้องรับผิดชอบไม่เหมือนกัน สำหรับรัฐมนตรีคือการมอบนโยบายและติดตามว่าโครงการที่ทำอย่างมีประสิทธิภาพ เป็นไปตามนโยบายรัฐบาล พร้อมย้ำว่าในเมื่อรัฐมนตรีไม่ควรเข้าไปเกี่ยวข้องกับกระบวนการจัดซื้อจัดจ้างเราก็ไม่ควรเข้าไปเกี่ยวข้อง * ข่าว * การเมือง * เศรษฐกิจ * สังคม * คุณภาพชีวิต * ไอซีที * TH-AI Passport * ไชยชนก ชิดชอบ * กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม

Land Watch ย้ำ 1.5 แสนไร่ 'ทับลาน' แก้ปัญหารัฐขีดเส้นอุทยานฯ ทับที่ประชาชน Pazzle Wed, 2026-06-17 - 16:19 หลังบอร์ดอุทยานฯ มีมติปรับแนวเขต "ทับลาน" เฉือน 1.5 แสนไร่ให้ ส.ป.ก. กลุ่ม Land Watch THAI จับตาปัญหาที่ดิน ระบุ 1.5 แสนไร่ทับลานนี้ เรียกว่าเฉือนไม่ได้ แต่เป็นการแก้ปัญหาความผิดพลาดรัฐที่ขีดเส้นอุทยานฯ ทับที่ชาวบ้านที่อยู่มาก่อนในพื้นที่ที่ได้รับการจัดสรรให้ทำกินและอยู่อาศัยตั้งแต่ พ.ศ. 2519 ก่อนที่กรมป่าไม้จะประกาศตั้งอุทยานแห่งชาติทับลานขึ้นมา และขีดเส้นทับที่ ส.ป.ก. และที่ดินที่รัฐเคยจัดสรรให้ชาวบ้านอยู่ จนเกิดเป็นคดีบุกรุกป่าที่ชาวบ้านหลายคนถูกจับกุม การตีเส้นใหม่แนวเขตใหม่คือการ "คืนความถูกต้อง" ไม่ใช่การแจกป่า 17 มิ.ย. 2569 Land Watch THAI จับตาปัญหาที่ดิน เมื่อวันที่ 15 มิ.ย. 2569 คณะกรรมการอุทยานแห่งชาติ ประชุมพิจารณาเรื่องการปรับปรุงแนวเขตอุทยานแห่งชาติทับลาน จ.ปราจีนบุรี นครราชสีมา และ สระแก้ว ตามมติคณะรัฐมนตรี 14 มี.ค. 2566 จำนวน 265,286 ไร่ โดยการพิจารณาดังกล่าว มีเป้าหมายเพื่อแก้ไขปัญหาความทับซ้อน ระหว่างพื้นที่อนุรักษ์กับพื้นที่ทำกินและที่อยู่อาศัยของประชาชน โดยพื้นที่เพิกถอน แบ่งเป็น 5 กลุ่ม คือ กลุ่มที่ 1 พื้นที่ทับซ้อนเขตปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม (ส.ป.ก.) เนื้อที่ประมาณ 53,416 ไร่ เห็นควรเพิกถอนเพื่อส่งมอบให้ ส.ป.ก. ดำเนินการ เนื่องจากประชาชนได้รับสิทธิตามกฎหมายแล้ว กลุ่มที่ 2 พื้นที่โครงการหมู่บ้านตัวอย่างไทยสามัคคีตามมติคณะรัฐมนตรี ปี 2520 เนื้อที่ประมาณ 8,328 ไร่ เห็นควรเพิกถอนเพื่อส่งมอบให้ ส.ป.ก. บริหารจัดการ กลุ่มที่ 3 พื้นที่โครงการเพื่อความมั่นคง (พมพ. และ คจก.)ตามมติคณะรัฐมนตรี ปี 2535 เนื้อที่ประมาณ 87,500 ไร่ เห็นควรเพิกถอนเพื่อส่งมอบให้ ส.ป.ก. ดำเนินการ โดยพื้นที่ที่ยังไม่ได้ออกเอกสาร ส.ป.ก. 4-01 ให้พิจารณาเป็น ส.ป.ก. แปลงรวมตามแนวทาง คทช. กลุ่มที่ 4 พื้นที่ราษฎรนอกเขต ส.ป.ก. และนอกโครงการเพื่อความมั่นคง พื้นที่กลุ่มนี้มี เนื้อที่ประมาณ 109,420 ไร่ คณะกรรมการเห็นควรให้คงสถานะเป็นพื้นที่อุทยานแห่งชาติทับลาน โดยใช้มาตรา 64 แห่งพระราชบัญญัติอุทยานแห่งชาติ พ.ศ. 2562 เพื่อพิสูจน์สิทธิของประชาชนที่ครอบครองมาก่อนการประกาศอุทยานฯ ซึ่งมีการสำรวจไว้แล้วประมาณ 5,200 ราย และจะเร่งดำเนินการให้แล้วเสร็จภายใน 6 เดือน ทั้งนี้ ยืนยันว่าจะไม่รอนสิทธิของประชาชนรายอื่นที่ประสงค์ขอพิสูจน์สิทธิ กลุ่มที่ 5 พื้นที่ราชพัสดุสนามฝึกซ้อมรบ เนื้อที่ประมาณ 6,621 ไร่ เห็นควรเพิกถอนอุทยานแห่งชาติให้สอดคล้องกับการใช้ประโยชน์ในราชการทหาร และในขณะเดียวกันเตรียมการขยายเขตอุทยานแห่งชาติทับลาน เนื้อที่ประมาณ 86,966 ไร่ โดยให้กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ร่วมกับกรมป่าไม้ สำรวจความเหมาะสมในพื้นที่ขยายเพิ่ม หลายคนเลยตั้งคำถามว่า ทำไมจู่ ๆ ถึงต้องมีการเพิกถอนพื้นที่อุทยานแห่งชาติทับลานกว่า 1.5 แสนไร่? นี่คือการ "เฉือนป่า" หรือไม่? Land Watch THAI ระบุ หากย้อนดูไทม์ไลน์ประวัติศาสตร์ จะพบว่าแท้จริงแล้วปัญหาไม่ได้เกิดจากชาวบ้านบุกรุกป่า แต่เกิดจากการ "ขีดเส้นแผนที่ทับซ้อนกัน" ของหน่วยงานรัฐในอดีตต่างหาก แล้วจะเรียกว่าเฉือนได้อย่างไร เพราะเมื่อมาย้อนดูกันจะพบว่า ปัญหามันซับซ้อนมาก พ.ศ. 2519 - 2520 รัฐบาลในขณะนั้นมีนโยบายให้หน่วยงานรัฐ (กรมป่าไม้, ส.ป.ก., และหน่วยงานความมั่นคง) นำ "พื้นที่ป่าสงวนเสื่อมโทรม" (จากการให้สัมปทานตัดไม้จนเตียนโล่ง) มาจัดสรรให้ชาวบ้านทำกินและอยู่อาศัย เพื่อแก้ปัญหาความยากจนและเหตุผลทางความมั่นคง (เช่น โครงการหมู่บ้านไทยสามัคคี) พ.ศ. 2524 กรมป่าไม้ประกาศตั้ง "อุทยานแห่งชาติทับลาน" ขึ้นมา แต่เส้นแนวเขตอุทยานฯ ที่ขีดขึ้นนั้น ดันไป "ทับซ้อน" กับพื้นที่ที่ ส.ป.ก. และหน่วยงานอื่นเคยจัดสรรให้ชาวบ้านอยู่ไปก่อนแล้ว ทำให้ชาวบ้านกลายเป็นผู้บุกรุกป่าโดยไม่รู้ตัว พ.ศ. 2540 - 2543 รัฐบาลพยายามแก้ปัญหาแนวเขตทับซ้อน โดยในปี 2543 กรมป่าไม้ร่วมกับชาวบ้านและหน่วยงานท้องถิ่น ได้เดินสำรวจ รังวัด และฝังหลักเขตใหม่ร่วมกัน ตามสภาพความเป็นจริง (แนวเขตปี 2543) เพื่อกันพื้นที่ชุมชนออกจากป่า พ.ศ. 2545 มีการตั้ง "กรมอุทยานฯ" ขึ้นมาใหม่ และมีนโยบายให้กลับไปยึดเส้นแนวเขตเดิมปี 2524 (เส้นที่ทับซ้อน) นำไปสู่การจับกุมดำเนินคดีกับชาวบ้านครั้งใหญ่ในปี 2554 สร้างความเดือดร้อนอย่างหนัก จนกระทั่ง พ.ศ. 2566 - ปัจจุบัน รัฐบาลผลักดันโครงการ One Map เพื่อทำแผนที่ฉบับเดียวที่ทุกหน่วยงานยอมรับ โดย ครม. มีมติเมื่อ 14 มี.ค. 2566 ให้ ยึดแนวเขตที่สำรวจร่วมกันในปี 2543 เป็นหลัก คณะกรรมาธิการการที่ดิน ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม สภาผู้แทนราษฎร ได้รับเรื่องร้องเรียนจากมูลนิธิสืบนาคะเสถียร และสมาคมอุทยานแห่งชาติ แสดงความกังวลต่อการปรับปรุงแนวเขตอุทยานแห่งชาติทับลาน ตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 14 มีนาคม 2566 เนื่องจากจะมีการเพิกถอนพื้นที่อุทยานเป็นจำนวนถึง 265,000 ไร่ และเรื่องร้องเรียนจากราษฎรที่ได้รับผลกระทบจากปัญหาพิพาทที่ดินแนวเขตอุทยานแห่งชาติทับลานในพื้นที่จังหวัดนครราชสีมา และจังหวัดปราจีนบุรี สนับสนุนให้เร่งแก้ไขแนวเขตอุทยานแห่งชาติทับลาน ตามมติคณะรัฐมนตรีดังกล่าว ซึ่งคณะกรรมาธิการฯ ได้นำเรื่องเข้าสู่วาระพิจารณาจำนวน 2 ครั้ง ได้แก่ ในการประชุมครั้งที่ 35 เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 2567 และ ในการประชุมครั้งที่ 38 เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม 2567 คณะกรรมาธิการฯ มองว่า กรมอุทยานฯ ละเลยการประกาศใช้แนวเขตปี 2543 ที่ทุกฝ่ายเคยตกลงกันไว้ ทำให้ปัญหาบานปลาย จึงเสนอให้กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เร่งรัดกรมอุทยานฯ ให้ปรับแนวเขตตามเส้นปี 2543 (ตามมติ ครม. 14 มี.ค. 2566) เพื่อยุติความเดือดร้อนของชาวบ้าน ส่วนเรื่องคดีความรุกป่านั้น เป็นเรื่องดุลพินิจของศาลที่ต้องว่ากันไปตามพยานหลักฐาน ไม่เกี่ยวกับการแก้ปัญหาแนวเขตนี้ การปรับแนวเขตทับลาน ไม่ใช่การยกป่าสมบูรณ์ให้เอกชน แต่คือการ "แก้ความผิดพลาดของรัฐ" ที่ดันไปขีดเส้นอุทยานฯ ทับที่ดินที่รัฐเคยจัดสรรให้ชาวบ้านอยู่มาก่อน เพื่อคืนความถูกต้องและยุติปัญหาที่ยืดเยื้อมานานกว่า 40 ปี ความจริงในทับลาน 1. พื้นที่ที่ถูกปรับลดแนวเขต (ประมาณ 1.5 แสนไร่) ไม่ใช่ป่าสมบูรณ์ แต่เป็นพื้นที่ชุมชน หมู่บ้าน และพื้นที่เกษตรกรรม ที่รัฐบาลในอดีตจัดสรรให้ประชาชนเข้ามาอยู่อาศัยเพื่อความมั่นคง (เช่น โครงการหมู่บ้านไทยสามัคคี หรือ ส.ป.ก.) ตั้งแต่ช่วงปี พ.ศ. 2518 – 2520 ปัญหาคือ รัฐมาขีดเส้นประกาศตั้ง "อุทยานแห่งชาติทับลาน" ในปี พ.ศ. 2524 ซึ่งไป "ทับ" ที่ทำกินของชาวบ้านที่รัฐจัดสรรให้ไปก่อนหน้านี้แล้ว 2. การตีเส้นใหม่ คือการ "คืนความถูกต้อง" ไม่ใช่การแจกป่า การปรับปรุงแนวเขตในแผนที่ เป็นการ "กัน" พื้นที่ชุมชนเดิมออกจากเขตอุทยานฯ เพื่อแก้ความผิดพลาดของรัฐในอดีต ทำให้ชาวบ้านที่อยู่มาก่อนอย่างถูกต้อง ไม่ต้องกลายเป็น "อาชญากรบุกรุกป่า" และสามารถเข้าสู่กระบวนการพิสูจน์สิทธิรับเอกสารทำกิน (ส.ป.ก.) ได้ตามกฎหมาย การปรับแผนที่ครั้งนี้ คณะกรรมการอุทยานฯ ยืนยันแล้วว่า ไม่กระทบต่อสถานะมรดกโลก (กลุ่มป่าดงพญาเย็น-เขาใหญ่) ผืนป่าที่อุดมสมบูรณ์ยังคงได้รับการปกป้องดูแลอย่างเข้มงวดเช่นเดิม หลายคนกังวลว่าแก้แผนที่แล้วนายทุนรีสอร์ตจะได้ประโยชน์? ข้อมูลระบุชัดเจนว่า การปรับแนวเขตนี้ให้สิทธิเฉพาะราษฎรในพื้นที่เป้าหมายเดิมเท่านั้น กลุ่มทุน เอกชน หรือผู้ที่บุกรุกป่าใหม่ จะไม่ได้รับสิทธิใด ๆ ทั้งสิ้น และยังคงถูกดำเนินคดีตามกฎหมายอย่างเด็ดขาด กรณีการปรับแนวเขตอุทยานแห่งชาติทับลาน ไม่ใช่การ "เฉือนป่าสมบูรณ์ไปแจกนายทุน" อย่างที่หลายคนกังวล แต่คือการ "สางปมความผิดพลาดในอดีต" ที่รัฐขีดเส้นแผนที่ไปทับซ้อนที่ทำกินของประชาชนที่รัฐเองเป็นผู้จัดสรรให้อยู่มาก่อน คืนสิทธิและความเป็นธรรมให้ชาวบ้านดั้งเดิม ไม่ต้องเป็นอาชญากรบุกรุกป่าโดยไม่ตั้งใจ ดักทางกลุ่มทุนและผู้บุกรุกรายใหม่ เพราะรัฐยืนยันชัดเจนว่า ผู้กระทำผิดจะยังคงถูกดำเนินคดีอย่างเด็ดขาด ไม่มีข้อยกเว้น ยุติความขัดแย้งที่ยืดเยื้อกว่า 40 ปี ทำให้เจ้าหน้าที่ป่าไม้ไม่ต้องเสียเวลากับข้อพิพาทเรื่องแนวเขตอีกต่อไป และสามารถทุ่มเทสรรพกำลังไปกับการปกป้อง "ป่าทับลานของจริง" ให้เป็นมรดกโลกที่อุดมสมบูรณ์ต่อไปได้อย่างเต็มที่ * ข่าว * การเมือง * สิทธิมนุษยชน * สิ่งแวดล้อม * อุทยานแห่งชาติทับลาน * Land Watch Thai * เขตอุทยานทับที่ทำกิน

นักปรัชญาชายขอบ: ‘นักโทษ 112’ กับความล้มเหลวของประชาธิปไตย นักปรัชญาชายขอบ sarayut Thu, 2026-06-18 - 08:09 ปรัชญาสายคานท์ (Kantianism) ซึ่งมีนักปรัชญาสำคัญที่วางรากฐานทางศีลธรรมและการเมืองสมัยใหม่ เช่น Immanuel Kant, John Rawls, Jürgen Habermas, Onora O'Neill, Christine Korsgaard เป็นต้น มักถูกวิจารณ์ว่าเสนอ “หลักการนามธรรม” ที่ขาดการพิจารณาปัญหาในโลกของความเป็นจริง แต่ผมคิดว่าปรัชญาสายคานท์พยายามหาวิธีการแก้ปัญหาใหญ่ๆ ในโลกของความเป็นจริงมากกว่า ตัวอย่างเช่น - ในโลกของความเป็นจริง คนส่วนใหญ่มักทำอะไรตามๆ กัน คือทำตามกฎที่อำนาจรัฐ, ศาสนจักรกำหนดไว้และบังคับให้ทำตาม หรือทำตามอิทธิพลความเชื่อทางศาสนา วัฒนธรรม ประเพณี ค่านิยมทางสังคม กระแสสังคม และอื่นๆ ปรัชญาสายคานท์จะชวนเราตั้งคำถามว่ากฎต่างๆ เหล่านั้น และอิทธิพลความเชื่อต่างๆ เหล่านั้น เป็นกฎหรือความเชื่อที่เคารพการใช้เหตุผลและเสรีภาพของเราหรือไม่ และตัวเราเองในฐานะปัจเจกบุคคลควรตกอยู่ใต้บงการของกฎเหล่านั้น และถูกครอบงำด้วยความเชื่อต่างๆ นานาเหล่านั้น หรือเราควรเป็นผู้ที่สามารถใช้เหตุผลของตนเอง ใช้ความคิดอย่างเป็นตัวของตัวเอง และใช้เสรีภาพบัญญัติกฎต่างๆ ขึ้นมาใช้ปกครองตนเองได้ ทั้งกฎทางศีลธรรม และกฎกติกาทางการเมือง - ในโลกของความเป็นจริง เรามักจะ “เคยชิน” กระทั่ง “ชินชา” กับการอ้างกฎต่างๆ อย่างขาดความคงเส้นคงวา ทั้งการอ้างกฎทางศีลธรรม, ทางการเมือง และในกระบวนการยุติธรรม ความไม่คงเส้นคงวาของการอ้างกฎต่างๆ เหล่านั้น มักขึ้นอยู่กับฝ่ายใดมีอำนาจบัญญัติกฎและควบคุมการใช้กฎ หรือหลายๆ ครั้ง ก็เกิดจากการต่อรอง และการประนีประนอมอำนาจของกลุ่มชนชั้นนำ โดยที่ประชาชนส่วนใหญ่ไม่ได้มีส่วนร่วมใดๆ แต่กลับเป็นฝ่ายรับผลกระทบอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ปรัชญาสายคานท์จะชวนเราตั้งคำถามว่าสังคมจะเป็นอย่างไร หากเรายอมรับการอ้างกฎหรือการใช้กฎทางศีลธรรม, การเมือง, กระบวนการยุติธรรม และอื่นๆ อย่างไม่คงเส้นคงวา หรือไม่เป็น “มาตรฐานเดียวกัน” อย่างสม่ำเสมอ ผลตามมาที่เราเห็นตรงกันได้ไม่ยากเลยคือ ทั้ง “ศีลธรรม (ศาสนา) การเมือง และกระบวนการยุติธรรม” ย่อมถูกกลุ่มชนชั้นนำที่ผูกขาดอำนาจรัฐและศาสนจักรใช้เป็นเครื่องมือรักษาอำนาจและผลประโยชน์ของพวกเขา ขณะที่ประชาชนส่วนใหญ่ถูกปฏิบัติเหมือนเป็น “เครื่องมือ” คือถูกปฏิบัติอย่างไม่ยุติธรรรม หรือไม่เคารพเสรีภาพ และศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ ข้อเสนอทางแก้ปัญหาใหญ่ๆ สองเรื่องนี้ ตามกรอบคิดปรัชญาสายคานท์ คือ 1. เราต้องยืนยัน “อิสรภาพ” (autonomy) ของตัวตนของเราทุกคนในฐานะปัจเจกบุคคลก่อนว่าเราไม่ได้เป็นเพียงผู้ที่ต้องคอยแต่จะเชื่อฟังและทำตามกฎที่รัฐ สังคม ศาสนา วัฒนธรรม ประเพณี ค่านิยมและอื่นๆ กำหนดให้ทำตามเท่านั้น แต่เราสามารถใช้เหตุผล ใช้ความคิดอย่างเป็นตัวของตัวเอง และใช้เสรีภาพบัญญัติกฎศีลธรรมและกฎกติกาทางการเมืองขึ้นมาใช้ปกครองตนเอง และใช้ร่วมกันกับทุกคนในฐานะเป็น “กฎสากล/กฎทั่วไป” ที่ปกป้องเสรีภาพและศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของทุกคนได้ ในแง่นี้ตีความได้ว่าปรัชญาสายคานท์สนับสนุน “สิทธิเท่าเทียมในการออกเสียงบัญญัติกฎ” และ “สิทธิมนุษยชน” ของพลเมืองทุกคนในสังคมประชาธิปไตย 2. เราต้องยืนยันเจตจำนงทั่วไป (general will) ในการเคารพกฎสากลที่เราบัญญัติขึ้น พูดอีกอย่างคือ “กฎใดๆ จะเป็นกฎที่สมเหตุสมผลที่ทุกคนควรเคารพ” หรือยึดถือปฏิบัติร่วมกัน ก็เพราะเป็นกฎที่เราบัญญัติขึ้นเพื่อตัวเราเอง หรือเพื่อปกป้องการใช้เหตุผล การมีเสรีภาพ และศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของตัวเราเองทุกคน และเราต้องยืนยัน “ความคงเส้นคงวา” (consistency) ในการทำตามกฎให้เป็นมาตรฐานเดียวกันอย่างสม่ำเสมอ ในแง่นี้ตีความได้ว่าปรัชญาสายคานท์สนับสนุน “หลักนิติรัฐ” (rule of law) ในระบอบประชาธิปไตย ที่ถือว่าที่มาของระบบนิติบัญญัติต้องสอดคล้องกับเจตจำนงทั่วไปของประชาชน ตัวกฎหมายต้องมีสาระสำคัญคุ้มครองสิทธิเสรีภาพและศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของประชาชน และกระบวนการยุติธรรมทั้งระบบต้องเป็นอิสระและเป็นกลางสามารถคุ้มครองทุกคนอย่างเท่าเทียม ในงานชื่อ “Religion within the Bounds of Bare Reason” คานท์มองประเด็น “ศาสนากับศีลธรรม” ว่าแก่นแท้ของศาสนาคือการส่งเสริมความเป็นมนุษย์ทางศีลธรรม ไม่ใช่การ “เชื่อฟังอำนาจศักดิ์สิทธิ์แบบไร้เหตุผล” แม้ว่าความเชื่อของศาสนาต่างๆ ล้วนมีเหตุผลของตนเอง ศาสนานับถือพระเจ้า ก็มีเหตุผลที่จะเชื่อว่าพระเจ้ามีอยู่จริงและเชื่อฟังพระเจ้า และศาสนจักรเองก็มีเหตุผลในการกดปราบ “พวกนอกรีต” ที่ไม่เชื่อฟังพระเจ้า แต่คำถามคือ เหตุผลทางศาสนาต่างๆ นั้น เป็นเหตุผลที่เคารพการที่เราแต่ละคนจะให้เหตุผลของตนเองอย่างอิสระหรือไม่ เคารพเสรีภาพ และศักดิ์ศรีความเป็นคนของเราหรือไม่ คานท์มองว่าศาสนามีบทบาทสนับสนุนศีลธรรมสาธารณะได้ ก็ต่อเมื่อบทบาทของศาสนานั้นๆ สอดคล้องกับ “เหตุผลเชิงปฏิบัติ” (practical reason) คือเหตุผลในการเลือกการกระทำตามกฎศีลธรรมสากลที่ยุติธรรมกับทุกคนได้ และช่วยส่งเสริมการปฏิบัติตามกฎศีลธรรมที่มนุษย์ผู้เป็นอิสระกำหนดให้กับตนเอง เพราะสำหรับคานท์ รากฐานของศีลธรรมไม่ได้อยู่ที่ "ศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์" โดยตรง แต่ศักดิ์ศรีเกิดขึ้นจากความสามารถของมนุษย์ในการเป็นผู้ใช้เหตุผลและเสรีภาพกำหนดกฎศีลธรรมปกครองตนเองได้ (autonomy) ดังนั้น ศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์กับการใช้เหตุผลและเสรีภาพจึงไม่อาจแยกขาดจากกันได้ การใช้เหตุผลจึงมาคู่กับการมีเสรีภาพในการใช้ความคิดอย่างเป็นตัวของตัวเอง, ในการโต้แย้ง และในการเสนอความเห็นต่างได้ ซึ่งบ่งถึงการมีศักดิ์ศรีหรือความสง่างามในตัวเอง พูดอีกอย่างคือ คานท์ถือว่าศักดิ์ศรีความเป็นคนของเรามาจากการที่เราสามารถใช้เหตุผลและเสรีภาพบัญญัติกฎสากลปกครองตนเองได้ เช่น กฎการไม่โกหก เป็นกฎที่มีเหตุผลและเป็นกฎสากลได้ เพราะเราเองก็ไม่ต้องการถูกคนที่เราเชื่อใจ เช่น คนรัก เพื่อน คนที่เรานับถือ หรือใครๆ โกหก หรือเพราะว่าสังคมมนุษย์ก็ไม่สามารถยึดถือ “การโกหก” เป็นกฎสากลได้ เพราะถ้าทุกคนตกลงกันว่าเราจะอยู่ร่วมกันด้วยการโกหก ในที่สุดแล้วเราจะสื่อสารกันไม่ได้ จะสร้างข้อตกลง หรือทำสัญญาอะไรกันไม่ได้เลย แม้ในโลกของความเป็นจริงจะมีคนโกหกอยู่เสมอ แต่ก็มีการ “จับโกหก” ในเรื่องต่างๆ อยู่เสมอ เพราะ “สามัญสำนึก” หรือ “เหตุผล” ของเราไม่ยอมรับว่าการโกหกเป็น “สิ่งที่ดี” หรือควรจะเป็นกฎสากลที่ยึดถือร่วมกันได้ ทำนองเดียวกัน การถือว่า “ผมต้องเคารพสิทธิและเสรีภาพของคุณและของทุกคน และคุณและทุกคนต้องเคารพสิทธิและเสรีภาพของผม” เป็นกฎสากลทางศีลธรรม, ทางกฎหมาย และทางกการเมืองได้ เพราะเป็นกฎที่อธิบายได้อย่างสมเหตุสมผลว่า “ยุติธรรม” กับทุกคน ดังนั้น บทบาททางศีลธรรมของศาสนาต้อง “ไม่บังคับศรัทธา” และไม่กดปราบพวกนอกรีต ปล่อยให้เรื่องความเชื่อเป็นเสรีภาพของปัจเจกบุคคล คำสอนเรื่องความรัก การให้อภัย อหิงสา การไม่ใช้ความรุนแรง หรือการยึดถือหลักการทางศีลธรรมของศาสนาที่ว่า “เมื่อเราไม่ชอบถูกกระทำในทางเลวร้ายต่างๆ เราก็จะไม่กระทำเลวร้ายแบบนั้นๆ ต่อคนอื่นๆ” ถือว่าไม่ขัดกับ “เหตุผลที่ยึดโยงกับเสรีภาพและศักดิ์ศรีของมนุษย์” ในมุมมองแบบคานท์ จึงเท่ากับว่าคนมีศาสนาและคนไม่มีศาสนาก็มีศีลธรรมได้ ถ้าเขาปฏิบัติอย่างเคารพความมีเหตุผล เสรีภาพ และศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของตนเองและของคนอื่นๆ เท่าเทียมกัน ส่วนประเด็น “ศาสนากับการเมือง” เห็นได้ในงาน “Political Liberalism” ของรอลส์ (ที่เป็น Kantian ในแง่ที่นำไอเดียคานท์มาเป็นรากฐานในการสร้างปรัชญาการเมืองร่วมสมัย) ที่เสนอว่าศาสนามีบทบาททางการเมืองได้ แต่ต้อง “ไม่ขัดกับเหตุผลสาธารณะ” ที่ยึดโยงกับหลักความยุติธรรมทางการเมืองและสังคม รอลส์ไม่ได้เรียกร้องให้ประชาชนละทิ้งความเชื่อทางศาสนาเมื่อเข้ามาในพื้นที่สาธารณะ แต่เสนอแนวคิดเรื่อง “เหตุผลสาธารณะ” (public reason) ว่าประชาชนใช้เหตุผลทางศาสนาได้ และนักการเมืองก็อาจได้รับแรงบันดาลใจจากศาสนาได้ แต่เมื่อจะใช้เหตุผลทางศาสนาและแรงบันดาลใจทางศาสนาที่ “ไม่ใช่เรื่องส่วนตัว” แต่เป็นเรื่องเกี่ยวกับ “การใช้อำนาจรัฐบังคับคนอื่น” ควรเลือกใช้เหตุผลทางศาสนาและแรงบันดาลใจทางศาสนานั้นๆ ให้ “สอดคล้องกับเหตุผลสาธารณะ” ที่ประชาชนผู้มีโลกทัศน์ต่างกัน หรือมีความเชื่อศาสนาและอื่นๆ ต่างกันสามารถเข้าใจและยอมรับร่วมกันได้ พูดในสาระสำคัญคือ คานท์มองว่าศาสนามีบทบาททางศีลธรรมสาธารณะได้ ก็ต่อเมื่อสอดคล้องกับเหตุผลเชิงปฏิบัติและส่งเสริมอิสรภาพทางศีลธรรมของเราทุกคน ส่วนรอลส์มองว่าศาสนามีบทบาทในชีวิตสาธารณะและการเมืองได้ ก็ต่อเมื่อข้อเสนอทางการเมืองที่อ้างอิงความเชื่อศาสนานั้นๆ สามารถอธิบายผ่านเหตุผลสาธารณะที่สอดคล้องกับหลักความยุติธรรมสำหรับพลเมืองที่มีความเชื่อต่างกันได้ พูดสั้นๆ คือสำหรับคานท์ ศาสนาต้องอยู่ภายใต้เหตุผลทางศีลธรรม สำหรับรอลส์ ศาสนาต้องอยู่ภายใต้เหตุผลสาธารณะทางการเมือง คำถามคือ คานท์ปฏิเสธ “ความหลากหลาย” ของโลกทัศน์ทางศีลธรรมตามความเชื่อทางศาสนาและปรัชญาต่างๆ หรือไม่ ดูเผินๆ เหมือนจะเป็นเช่นนั้น เพราะคานท์ยืนยันว่าศีลธรรมต้องเป็นกฎสากล แต่เมื่อดูให้ชัดเจนจะเห็น “ความจำเป็น” ที่ต้องมี “กฎสากล” รองรับให้ความแตกต่างหลากหลายเป็นไปได้ และอยู่ร่วมกันได้ หลักสิทธิมนุษยชนสากลก็ได้อิทธิพลจากความคิดคานท์ ซึ่งเราสามารถจะเข้าใจได้ว่าถ้าเราทุกคนต่างเคารพสิทธิ เสรีภาพด้านต่างๆ และศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของกันและกันได้จริงตามหลักสิทธิมนุษยชน คนที่เชื่อศาสนาต่างกันและคนไม่มีศาสนาย่อมอยู่ร่วมกันได้ คุณจะเชื่อว่าตายไปแล้วจะไปยู่บนสวรรค์ของพระเจ้า หรือเชื่อว่าเป้าหมายสูงสุดของชีวิตคือบรรลุนิพพาน และ ฯลฯ ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรเลย ตราบที่คุณยังเคารพสิทธิและเสรีภาพของคนอื่นที่จะเลือกเชื่อต่างจากคุณ พูดให้ชัดขึ้นอีกคือ คุณจะเชื่อในเรื่อง “ความดีส่วนตัว” แบบใดๆ ก็ได้ แต่ในเรื่อง “ความดีสาธารณะ” หรือศีลธรรมสาธารณะ คุณต้องทำตามกฎสากลที่เคารพความเป็นมนุษย์ที่มีเหตุผล เสรีภาพ และศักดิ์ศรีในตัวเองของทุกคนเท่าเทียมกัน รอลส์ก็ถือว่าเรื่องความเชื่อทางศาสนาและการไม่มีศาสนาเป็นเสรีภาพส่วนบุคคล คุณสามารถเลือกความเชื่อ เลือกที่จะไม่เชื่อ และโปรโมทความเชื่อ หรือการไม่เชื่อใดๆ ที่เห็นว่าเป็น “ความดีส่วนตัว” ของตนเองได้อย่างเสรี ตราบที่ยังเคารพสิทธิและเสรีภาพแบบเดียวกันของคนอื่น แต่ถ้าจะนำความเชื่อส่วนตัวทางศาสนาหรือปรัชญาใดๆ มาเป็นข้อเสนอให้รัฐบังคับคนอื่นในรูปแบบของนโยบายสาธารณะ หรือการบัญญัติกฎหมายต่างๆ คุณต้องทำให้ข้อเสนอนั้นๆ เป็นที่เข้าใจและยอมรับร่วมกันได้ของประชาชนที่มีความเชื่อแตกต่างกัน ในฐานะที่มันเป็นข้อเสนอที่อธิบายได้ว่า “ยุติธรรม” กับทุกฝ่ายตามหลักความยุติธรรมสาธารณะทางการเมืองและสังคม เมื่อเราใช้ปรัชญาสายคานท์ หรือไอเดียแบบคานท์และรอลส์ดังกล่าวมาวิเคราะห์ปรากฏการณ์ “นักโทษ 112” เราจะเห็นได้ว่าการต่อสู้ทางการเมืองของคนอย่างอานนท์ นำภา, ไผ่ ดาวดิน, ครูใหญ่-อรรถพล บัวพัฒน์, ทิวากร วิถีตน และคนอื่นๆ คือการต่อสู้เพื่อการมี “เสรีภาพทางศีลธรรม” (moral autonomy) และ “เสรีภาพทางการเมือง” (political liberties) จากอำนาจสถาบันกษัตริย์แบบไทย เช่น ทิวากรใส่เสื้อที่มีข้อความว่า “เราหมดศรัทธาในสถาบันกษัตริย์” ก็คือการยืนยัน “autonomy” จากการ “ถูกบังคับศรัทธา” หรือเป็นการประกาศว่าประชาชนทุกคนต้องมีเสรีภาพที่จะเลือกศรัทธาหรือไม่ศรัทธาในสถาบันกษัตริย์ก็ได้ แม้จะไม่มี “กฎหมายบังคับศรัทธา” โดยตรง แต่การที่ทิวากรติดคุกในคดี 112 เพราะใส่เสื้อที่มีข้อความเช่นนั้น ก็คือหลักฐานยืนยันว่ามีการบังคับศรัทธาโดยใช้มาตรา 112 อยู่จริง ในมุมมองแบบคานท์การบังคับศรัทธาเช่นนั้น ถือว่าขัดต่อความมีเหตุผลและอิสรภาพทางศีลธรรม จึงเป็นการละเมิดศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของประชาชนอย่างถึงราก การบังคับศรัทธาต่อสถาบันกษัตริย์เชื่อมโยงกับประเด็น “ศาสนากับศีลธรรม” อย่างมีนัยสำคัญ เพราะสถานะ “ทรงเป็นที่เคารพสักการะ ผู้ใดจะล่วงละเมิดมิได้” ของกษัตริย์ไทยอาศัย “ความชอบธรรม” จากหลักความเชื่อ “การปกครองโดยธรรม” ของ “พุทธศาสนาแบบไทย” เห็นได้จากในพระราชพิธีบรมราชาภิกเษก สมเด็จพระสังฆราช ประมุขฝ่ายศาสนจักรของรัฐทรงเทศนา “ทศพิธราชธรรม” ว่าเป็นหลักธรรมที่กษัตริย์พึงปฏิบัติในการปกครองบ้านเมือง แต่เมื่อ “ครูใหญ่” อรรถพลวิจารณ์ประเด็น “พระราชอำนาจ” ตาม พ.ร.บ.การปกครองคณะสงฆ์ว่าอาจขัดแย้งกับหลักการของรัฐโลกวิสัยภายใต้ระบอบประชาธิปไตยสมัยใหม่ ที่รัฐกับศาสนาควรแยกเป็นอิสระจากกัน เขากลับถูกขังคุกในคดี 112 โดยไม่ได้รับสิทธิประกันตัว ซึ่งแสดงให้เห็นว่าพระราชอำนาจที่อิงหลักทศพิธราชธรรมนั้น “แตะต้องไม่ได้” หรือวิจารณ์ตรวจสอบไม่ได้ เมื่อเป็นเช่นนี้ทศพิธราชธรรมจึงมีไว้ “สรรเสริญพระบารมี” เท่านั้น ประชาชนไม่มีเสรีภาพอ้างหลักทศพิธราชธรรมวิจารณ์และตรวจสอบการใช้พระราชอำนาจของกษัตริย์ได้ มองในมุมปรัชญาสายคานท์ การใช้ทศพิธราชธรรมในทางสรรเสริญได้อย่างเดียว ย่อมขัดกับหลักเหตุผและอิสรภาพทางศีลธรรม บทบาทของสถาบันศาสนาที่ใช้คำสอนทางศีลธรรมสรรเสริญเจ้าอย่างเดียว วิจารณ์ตรวจสอบไม่ได้ จึงไม่ใช่บทบาททางศีลธรรมที่สอดคล้องกับความมีเหตุผล, การเคารพเสรีภาพ และศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของประชาชน ส่วนกรณีที่อานนท์ (และคนอื่นๆ) กล่าวปราศรัยบนเวทีชุมนุมทางการเมืองเรียกร้องเสรีภาพในการวิจารณ์ตรวจสอบสถาบันกษัตริย์, วิจารณ์กฎหมายเกี่ยวกับสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์, การใช้พระราชอำนาจบางประการที่เกี่ยวข้องกับการแก้รัฐธรรมนูญ และเสนอปฏิรูปสถาบันกษัตริย์ให้อยู่ภายใต้รัฐธรรมนูญที่เป็นประชาธิปไตย เมื่อมองจากหลักเหตุผลสาธารณะของรอลส์ ย่อมถือว่าเป็นข้อเรียกร้องที่ “ชอบธรรม” เพราะเป็นข้อเรียกร้องที่สอดคล้องกับหลักเสรีภาพทางการเมืองตามหลักสิทธิมนุษยชนสากล และหลักการพื้นฐานของระบอบประชาธิปไตย แต่อานนท์ก็โดนคดี 112 หลายคดี โดยศาลตัดสินจำคุกไปแล้วกว่า 30 ปี (ขณะที่บัสบาสถูกตัดสินจำคุก 49 ปี) และไม่ได้รับสิทธิประกันตัวในการต่อสู้คดีเลย เมื่อมองจากปรัชญาสายคานท์ การขังคุกนักโทษคดี 112 หรือ “นักโทษทางความคิด” (prisoner of conscience) ที่ถูกศาลตัดสินจำคุกเกือบ 50 ปี เพียงเพราะใช้เสรีภาพทางการเมือง คือเสรีภาพทางความคิดเห็น การพูด การแสดงออกตามหลักประชาธิปไตยและสิทธิมนุษยชน ย่อมขัดแย้งกับอิสรภาพทางศีลธรรมของปัจเจกบุคคล และขัดแย้งกับเสรีภาพทางการเมืองของพลเมืองเสรีและเสมอภาคโดยสิ้นเชิง การที่รัฐบาลและกระบวนการรัฐสภาไม่สามารถปกป้องสิทธิและเสรีภาพของนักโทษ 112 เหล่านั้นเลย คือไม่สามารถ “นิรโทษกรรมคดี 112” ได้ แต่กลับนิรโทษกรรมให้ฝ่ายทำรัฐประหารที่มีโทษประหารชีวิตได้ง่ายดายมาตลอดนับครั้งไม่ถ้วน เมื่อมองจากจุดยืนปรัชญาสายคานท์ ย่อมสะท้อน “ความล้มเหลวของประชาธิปไตย” (democratic failure) ที่มีตัวแทนของประชาชนมาจากการเลือกตั้ง ในแง่ของการคุ้มครองเสรีภาพทางการเมือง และศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของประชาชนผู้ตื่นรู้ และมีความกล้าหาญทางศีลธรรมลุกขึ้นมาต่อสู้เรียกร้องเสรีภาพและประชาธิปไตย ช่วงไม่กี่วันมานี้ ในโลกโซเชียลมีการถามหา “ความเป็นมนุษย์” จากบรรดาผู้ที่แสดงออกต่อข่าวสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภาฯ สิ้นพระชนม์ว่าอาจเป็นการแสดงออกที่ “ไม่เหมาะสม” ในสายตามฝ่ายอนุรักษ์นิยม ทำนองว่า “สิ่งที่ทำให้มนุษย์แตกต่างจากสัตว์ คือการที่จะไม่ซ้ำเติมความทุกข์ของผู้อื่น แม้จะเห็นต่างหรือไม่ชอบเขาก็ตาม”เมื่อมองจากปรัชญาสายคานท์ คำกล่าวนี้ถูกต้องในแง่เรียกร้องให้เรา “เคารพคนเห็นต่าง” แต่คำถามต่อฝ่ายอนุรักษ์นิยมคือ พวกคุณอ้างหลักการเคารพความเห็นต่าง “อย่างคงเส้นคงวา” หรือไม่ ถ้าอ้างอย่างคงเส้นคงวา ก็ต้องอ้างหลักการเดียวกันนี้เรียกร้องให้อำนาจรัฐเคารพสิทธิและเสรีภาพของคนเห็นต่างที่ถูกกดปราบด้วยมาตรา 112 ทุกคนด้วย และคำถามสำคัญยิ่งกว่าคือ เมื่อไรตัวแทนที่มาจากการเลือกตั้งของประชาชน หรือรัฐบาลและฝ่ายค้าน จะร่วมมือกันปกป้องสิทธิและเสรีภาพของประชาชนทุกคนใน “มาตรฐานเดียวกัน” ได้เสียที ด้วยการยืนยันหลักเสรีภาพทางการเมืองอย่างคงเส้นคงวา ไม่ใช่ “ยกเว้น” การยืนยันหลักการนี้ “เฉพาะในกรณี 112” แบบที่เป็นมา แต่ต้องยืนยันเสรีภาพทางการเมืองเพื่อนิรโทษกรรม 112 ด้วย ในแบบเดียวกับการยืนยันเสรีภาพในกรณีอื่นๆ เพราะด้วยวิธีการเช่นนี้เท่านั้นจึงจะทำให้ระบอบประชาธิปไตยและสถาบันกษัตริย์มั่นคงอย่างสอดคล้องไปด้วยกันได้จริง! * บทความ * การเมือง * สิทธิมนุษยชน * ม.112 * นักปรัชญาชายขอบ * นักโทษการเมือง * อานนท์ นำภา * ไผ่ ดาวดิน * อรรถพล บัวพัฒน์ * ทิวากร วิถีตน