ยูเอะยิ้มบางๆ พลางกระชับผ้าผืนเล็กไว้ น้ำเสียงอ่อนโยนเป็นปกติราวกับกำลังพูดเรื่องธรรมดา
"ในเมื่อเรย์คุงไม่รังเกียจใช้ผ้าผืนเดียวกัน ผมก็ไม่รังเกียจเหมือนกัน"
พูดจบ เขากลับเผลอจับมืออีกฝ่ายค้างไว้อีกครู่หนึ่ง ราวกับลืมตัวไปเสียสนิท
ก่อนจะรีบคลายมือออกพร้อมรอยยิ้มเจื่อน ๆ
"...อ่า"
"ขอโทษ..เผลอจับนานไปหน่อย"
+
YUE🌷