Inlay

ก็เพียงขอพรจากดวงดาวที่พราวฟ้าอยู่ในใจ ให้มีโอกาสนั่งเคียงข้าง ให้ได้นั่งแบ่งปันความอบอุ่นที่เอ่อล้นอยู่ในใจ ให้มีโอกาสใช้เวลาร่วมกับเขาอยู่อย่างนี้ และในค่ำคืนที่ดวงดาวยังส่องแสงอ่อนโยน เอสเทลล์เพียงยิ้มบางๆ ก่อนจะซุกตัวเข้าหาไออุ่นจากคนข้างกาย ปล่อยให้ความเงียบงันและไออุ่นระหว่างกัน กลายเป็นคำอธิษฐานที่ไม่จำเป็นต้องเอื้อนเอ่ยออกมาเป็นถ้อยคำใดๆ -END-