ร่างสูงโปร่งยืนตระหง่านบนก้านไม้ มองจ้องลงมาถึงใบหน้าอันหม่นหมองแม้จะถูกทาทับไว้ด้วยรอยยิ้ม
“ โฮะ — โคตรน่าสงสาร ”
“ แต่ก็น่าเอ็นดูอยู่หรอก “
เขาถือร่างของเป็ดน้ำไว้ในมือ ลอบเลยเลือดสัตว์จากมุมปาก ลิ้มรสหวานแต่ก็ไม่เท่าเลือดมนุษย์ ผู้ครองอนธการหรี่ตาจนเป็นเส้นโค้ง แสยะยิ้ม
” นั่นน่ะ “
เขาชี้
” ชนะไหม ? “
รอยช้ำนั่น ไม่ใช่ใคร ทำไม แต่ได้ชัยรึไม่
OMINIX🦇(Sleep,active 7pm)
