Inlay

ก้คือไม่สบายเลยต้องกลับมาอยู่ห้องคนเดียว ตอนแกร็ปมารับ น้าเดินมาส่งอะ เค้าคงห่วงอะแหละ ก็เลยรุ้สึกว่า ก็อุ่นใจนิดนึงที่มีคนห่วง

คือว่าชอบคุณปันชานิมวาดน้องแจนมาก;-; น่ารักทุกรูป ขนตาดุ้งทุกรูป แล้วเค้ากดฟอลผิดรึเปล่าอะ;-; เกร็งมาก

จริงๆชีวิตที่ไม่มีเค้ามันก็อยู่ได้แหละ แต่คงจะดีกว่ามากถ้ามีเค้า คิดถึงจังเลยคุณแม่

ด้วยสาเหตุใดก็ตาม ทำงานไม่ทันจริง และคิดว่า ถ้าคนอื่นทำได้ ก็ให้คนอื่นมาทำแล้วกัน55555555

เอาจริงๆนะ การได้รู้จักน้องยิ้มเป็นเรื่องที่ดีเรื่องนึงในชีวิตมาก(บอกเค้าแล้ว) บางอย่างพูดให้เค้าฟังแล้วนี่ก็ลืม แต่น้องก็ยังจำได้ ตอนที่ทำงานด้วยกันก็มีกันอยู่2หน่อ ไปไหนมาไหนด้วยกัน ช่วยกันออกตังซื้อของมาทำกินตอนเย็น ตอนนี้ไม่ได้เป็นเพื่อนร่วมงานกันแล้ว แต่ไม่ว่าจะมีเรื่องอะไร ก็พร้อมจะฟังตลอด ตอนที่จะกลับหอเตรียมมาทำงานแล้วฝนตกหนัก ก็ทักมาถามว่าเอาร่มไหม เดี๋ยวไปรอรับหน้าตึก

ไม่เคยเจอคนแบบนี้เลย ที่ผ่านมาต้องอยู่คนเดียวมาตลอด ช่วยเหลือตัวเอง เอาตัวรอดด้วยตัวคนเดียว เลยแบบรู้สึกขอบคุณมากๆ ดีใจที่เค้าไปได้ดี มีชีวิตที่ดี มีความรักที่ดี ยิ้มเป็นน้องที่ดีมากๆที่ไม่รู้ชีวิตนี้จะเจออีกไหม คนที่คอยนั่งฟังชั้นร้องไห้ตอนเล่าให้ฟังว่าตอนเด็กๆถูกเลี้ยงทิ้งๆขว้างๆแค่ไหน พูดอะไรก็พร้อมจะรับฟัง ชั้นขอบคุณแกจัง