(ป้านั่งเคี้ยวเหงือกสงสารลูก 💦)
Wenlody
บาร์นาบีมองรถเคลื่อนจากไปด้วยสีหน้าเรียบเฉย พอมาคิดดูอีกทีเขาไม่ควรจะรับสิ่งนี้เอาไว้เลย
เธอผู้เป็นเหมือนดั่งพายุ เขาผู้เป็นเพียงทุ่งข้าวไรย์อันสงบสุข
สุดท้ายนี้เขาจะจัดการตะกอนที่เหลืออย่างไรดี แค่ระยะทางเดินจากร้านอาหารกลับถึงหอพักคงให้เวลาได้ไม่เพียงพอสักเท่าไรละมั้ง
