15 autumn | บ้าน
เจ็ดโมงเช้า
ลมพัดผ่านยอดสนดังแผ่วอยู่ภายนอก เวลาชีวิตตื่นอยู่ก่อนนานแล้ว ขณะที่ภายในกระท่อมยังคงเงียบสงบ แสงอาทิตย์ทอลอดผ่านม่านฉาบร่างหนึ่งที่พึ่งตื่นอยู่บนเตียง
ร่างนั้นเปลือยเปล่าอย่างเคยชินในทุกนิทรา ปลายผมสีเงินกระดกชี้ไร้ทิศทางไม่ต่างจากรอยแผลเป็นตามตัว อย่างน้อยร่องรอยเหล่านั้นก็ดูดีขึ้นบ้างตอนที่แสงยามเช้าทาบทับ แม้เลือกได้คงไม่มีใครอยากครอบครองมัน