เขาเงียบไปชั่วครู่หนึ่งก่อนที่จะปลายตามองไปทางคนกำลังทำหน้าหงอยและลงไปฟุบนอนลงบนโต๊ะ
ภายในหัวคิดและพิจารณาอย่างถี่ถ้วนว่าควรจะรับมืออย่างไรกับสถานการณ์แบบนี้
“ แต่เราก็รู้จักกันได้ไม่นานเองนะ ”
“ ไว้ใจให้ฉันนำน่ะหรอ? ”
เขาเลิกคิ้วขึ้นพร้มคำถามที่แสดงถึงความสงสัยเพราะเจ้าตัวก็แอบคิดว่าโปรแกรมอื่นๆคงทัวร์ง่ายๆไม่ต่างจากสนามม้านักหรอก