นัยน์ตาสีชาดเบิกค้างอยู่ชั่วครู่ แรงบีบที่ข้อมือทำให้คิ้วเล็กย่นเข้าหากัน แต่สิ่งที่น่ารำคาญยิ่งกว่าความเจ็บ คือคำพูดของอีกฝ่าย
“ ..หุบปาก ”
“ ไซอนจิน่ะ– ”
จริงใจกับเรารึเปล่านะ ?
ความคิดทำให้เสียงขาดช่วง โคฮาคุเม้มริมฝีปากแน่น ก่อนจะสะบัดแขนเต็มแรงอีกครั้งจนปลายมีดเฉือนผิวเพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย
+