ชั่วขณะต่อให้ผุพังเว้าแหว่งความเป็นคนไปบ้าง กระแสรอบด้านก็ยังพัดพาความว้าเหว่มาเฉียดผิว
ภาพบางอย่างบาดตา ชวฉุกคะนึง และชักจูงให้ซามีร์ อับบาสคิดทำสิ่งหนึ่ง
สิ่งที่รู้ดีว่า โง่บรม
หน้าจอสมาร์ทโฟนสะท้อนรายชื่อค้างอยู่
แต่ปลายนิ้วกลับไร้สัญญาณจะเขยื้อน
เผลอไผลเพียงประเดี๋ยวประด๋าว
มันมีค่าเพียงเศษธุลีสำหรับปลายทาง
และปลายทางก็เป็นเพียงอากาศสำหรับมันเช่นกัน
ฉะนั้น—ช่างมันเถอะ