Inlay

เมื่อได้ฟังคำตอบปิตุลาผู้ครองอันธิกาไว้ทั้งปวงกรีดรอยยิ้มแสนสมบูรณ์แบบจนดูไม่มีอยู่จริงออก ท่ามกลางรอยยิ้มนั้นคือเขี้ยวแหลม ดั้งเดิมเลือดมนุษย์เป็นอาหารของเราเสมอ คิดดูสิว่าเมื่อก่อนป่าเถื่อนกว่าแค่ถุงเลือดธรรมดา " ยิ่งฟังยิ่งน่าสงสาร " " ทำไมไม่ " เขาลงจากต้นไม้ เว้นช่วพจีคราวยื่นนิ้วหัวแม่โป้งไปปาดหยาดเลือดออกจากใบหน้ามน แล้วป้ายลงบนลิ้นตนเอง " หักคอมันซะเลย ? "