Inlay

แต่ตอนนี้… เขากำลังยืนอยู่ตรงหน้า รอยยิ้มที่คุ้นเคย ดวงตาแบบนั้น เสียงที่เหมือนท่วงทำนองจากวันวาน ใบหน้าที่ติดอยู่ในความทรงจำวัยเด็ก—โตขึ้น ดูคมเข้มขึ้น แต่ยังเป็นคนเดิมไม่ผิดแน่ ‘รุ่นพี่มุเซย์’ เขาไม่ได้เปลี่ยนไปเลย…อย่างน้อยก็ในสายตาผม และแม้จะไม่ได้พูดอะไรออกมา แค่ยืนอยู่ตรงนั้น รอยยิ้มนั้นก็พาผมย้อนกลับไปยังวันนั้น