มีคนบังเอิญไปเจอ สามัญชนคนเดิมคาดว่าคงรู้สึกซาบซึ้งในพระมหากรุณาธิคุณที่ท่านแสดงความห่วงใยในรถไฟวันนั้น จึงอาสาเป็นบอดี้การ์ดประจำตุวท่าน(ไม่ได้ขอ) คอยปกป้องท่านจากตุวงุ้งงิ้งมีเข้วที่ดูเป็นภัยต่อท่านจนท่านปลอดภัยไร้รอยขีดข่วน น่าภูมิใจจริง ๆ ค่ะ
โทโมริตรัสว่าไงก้ว่างั้น
ท่านใช้รถไฟร่วมกับสามัญชนมอม ๆ และยังสนทนาด้วยอย่างไม่ถือตุว สามัญชนคนนี้เกิดมามีบุญจริง ๆ ที่ได้นั่งข้างพระองค์ท่าน
โทโมริตรัสว่าไงก้ว่างั้น
