Inlay

เซม เราอ่านของ ญป. เรื่องกะเฬวรากใดๆ พล็อตอิหยังวะ ติดแค่เส้นถูกจริตตลาดหน่อยนึง นอกนั้นคือ เล่าอะไรของแกวะเนี่ยยย ก็ยังได้แปลไทยอ่ะ โดจินของคนไทยบางทีคือเขียนแบบงานอดิเรกยังเล่าดี เทคนิคดีกว่าเยอะแยะ แค่มันไม่มีโอกาสได้อยู่ใน สนพ. หรือถูกส่งออก นี่ว่าต้องกลับมามองปัญหาจริงๆ ว่าคนของเราไม่เก่งจริงๆ หรือทรัพยากร งบประมาณและการผลักดันของเราไม่ได้ดีเท่าเขากันแน่

จากใจคนทำงานแปลมังงะด้วย วาดเองด้วย บางเรื่องตรรกะแปลกก็ยังได้แปลเข้ามาขายในบ้านเรา ในขณะที่งานคนไทยแปลกนิดเดียว โดนคอมเมนต์แรงประดุจจะรุมกระทืบ ใด ๆ คือ ญป. เก่งในการดันงานส่งนอกมากๆ งานถึงประมาณนึงไม่ต้องดีมากก็ดันขายหมด

นี่ไม่รู้ว่าเกณฑ์การ storytelling ที่เก่งมันต้องยังไง แต่ส่วนตัวไม่เชื่อว่าคนไทย storytelling ไม่เก่งอะ ความคิดนี้มันเหมือนติดอยู่เมื่อ 10 ปีก่อน ตอนนี้คนไทยเก่งขึ้นมากนะ ไม่เชื่อมาอ่านโดจินทั้งหลายสิ คนไทยแค่ไม่ว่างมาวาดเพราะต้องทำงานหาเงินก่อนเหอะ