บ่ายสี่โมงเป็นเวลาหลังเลิกเรียน ผู้คนเริ่มบางตา บ้างกลับไปยังบ้านที่เฝ้าหามาทั้งวัน บ้างยังคงเล่นสนุกตามประสาอยู่ในรั้วโรงเรียน
พลับพลึงกลับพึ่งลงมาจากตึกเรียน หยุดยืนค้างเหม่อมองบนฟ้ากว้าง
"อากาศร้อนจนไม่อยากกลับเลย..."
ขณะเดียวกันเสียงที่วนอยู่ในหัวก็เล็ดลอดออกมาให้ได้ยินชัด
(+ได้คั..บ บบ)
พลับพลึง
