“โอ ข้าแต่องค์ผู้ทรงฤทธิ์“
”องค์แอสตร้าผู้ยิ่งใหญ่ บารมีเกรียงไกรเกริกฟ้า“
นางเอ่ยคำอธิษฐาน พร้อมด้วยโคมกระดาษอันน้อยในมือ
”ขอให้ข้าหายจากโรคร้ายนี้…ขออย่าให้ข้าเป็นดั่งน้ำแข็งเยือกเย็นเมื่อสิ้นชีวา…“
สิ้นคำปรารถนานั้น โคมอันน้อยก็ลอยขึ้นสู่ฟ้า ก่อนที่จะถูกไฟแผดเผาเป็นจุล ร่วงหล่นลงมาสู่พื้นหินยะเยือกของยอดหอคอย
ความปรารถนาของนางคงส่งไปไม่ถึงฟ้าสวรรค์เป็นแน่…