(เพื่อน.. /แปะมือ🤚🏻)
เลิกคิ้วกับเสียง ‘โอ๊ะ‘ น้อยๆ นั่น ก่อนสายตาจะอ่อนลงเมื่อเห็นว่าเป็นคุณ
“..คันยะซัง”
ผงกหัวทักทาย หลุบตา ขยับหลบออกมานิดหน่อย เพิ่มพื้นที่ให้คุณส่วนหนึ่ง กลัวจะทำคุณเปียกเข้าก็อีกส่วนหนึ่ง
“ไม่เป็นไรหรอก” ยังไงเขาก็คงไม่ได้ป่วยง่ายๆ อยู่แล้ว “..บังเอิญจังนะ” ที่คุณมาอยู่แถวนี้พอดี