Sjokket eg var ute etter, fekk eg òg av Jens Bjørneboe, men på eit anna, lågare, kroppslegare plan som litteraturen elles lefla lite med, skriv Øystein Vidnes om Uten en tråd (1966).
Ein gong var litteraturen farleg, så farleg at rettsstaten måtte slå ned på han.
